قدر ایینه بدانیم تازمانی ک هست ، نه زمانی ک افتاد و شکست
نه تو مانی و نه اندوه و نه هیچ یک از مردم این آبادی،به حباب نگران لب یک رود قسم،و به آن لحظه شادی که گذشت غصه نیز می گذرد،آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند
