2204
2217

بله

خیلی خوبه

ما دخترهای غمگین شانزده ساله ای بودیم که فکر میکردیم اگر میشد رنگ موهایمان را روشن کنیم ، تکلیفمان هم روشن می شد. ما ، با ماتیک های قایمکی و کابوس های یواشکی و آرزوهای دزدکی . ما و کارت پستال هایِ « سوختم خاکسترم را باد برد ، بهترین دوستم مرا از یاد برد» ...ما و شعرهای دوران مدرسه ، اولین دست نوشته هایی که توی دفتر ِ  کوچک یادداشت می نوشتیم و مشاور دیوانه به خیال اینکه این یک نامه برای پسر مردم است از ما می دزدید .ما ، که تمام عمر ترسیدیم دختر بدی باشیم . ترسیدیم مقنعه هایمان چانه دار نباشد و چشم سفید باشیم . ما که توی کتاب هایمان فروغ نداشتیم ، چون فروغ میان بازوان یک مرد گناه کرده بود ، ما فقط یادگرفتیم مثل کبری تصمیم های خوب بگیریم ، و آن مرد ؛ هر که می خواهد باشد . مهم این است که داس دارد .

تو رو خدا آرزوهای خودتون رو به بچه‌ها تحمیل نکنید. همه قرار نیست مهندس و دکتر بشن.

من بچه‌ام رو توی کلاس‌های مهارتی مثل داستان نویسی، تئاتر اونم با لیلی رشیدی و حتی دایناسورشناسی فرستادم تا همه چیز رو تجربه کنه و علاقه خودش رو پیدا کنه.

کلاساشون خیلی باحال و جالبه و تنها کلاسیه که پسرم خودش با علاقه شرکت میکنه.

اینم لینک دوره هاشون اگه خواستی یه نگاهی بهشون بنداز.

2226
ارسال نظر شما

کاربر گرامی جهت ارسال پست شما ملزم به رعایت قوانین و مقررات نی‌نی‌سایت می‌باشید

2223
2231
2209
1872
2222
2212
2224
2225
2037
2052
2108