بچه خوره

حاملگی مولار چیست؟ حاملگی مولار هنگامی رخ می‌دهد که در تخم بارور شده ناهنجاری های خاصی وجود داشته باشد. تخم بارور شده یا هرگز به جنین تبدیل نمی‌شود (کامل) و یا این که به شکل غیر طبیعی رشد می‌کند و نمی‌تواند زنده بماند (نسبی). در حاملگی های طبیعی، تخم بارور شده دارای 23 کروموزوم از پدر و 23 کروموزوم از مادر است. در اغلب حامگلی های مولار کامل، کروموزوم های مادر در تخم بارور شده وجود ندارند و کروموزوم های پدر نسخه ای دیگر را تکثیر می‌کنند، بنابراین دو نسخه از کروموزوم های پدر در تخم وجود دارد و هیچ کروموزومی از مادر در آن موجود نیست. در این حالت، جنین، کیسه جنینی یا هیچ بافت جفتی نرمالی وجود ندارد. در عوض، جفت توده ای از کیسه های شبیه به خوشه انگور را تشکیل می‌دهد. در بیشتر حاملگی های مولار جزئی، تخم بارور شده کروموزوم های مکمل مادر را نیز دارد، اما کروموزوم های پدر دو برابر می‌شوند، بنابراین به جای 46 کروموزوم، 69 کروموزوم وجود خواهد داشت (این پدیده زمانی می‌تواند رخ دهد که کروموزوم های موجود در اسپرم دو برابر شده باشند و یا این که دو اسپرم تخم مشابهی را بارور کنند). در این حالت، در میان توده بافت غیر طبیعی که شبیه خوشه انگور است، چندین بافت جفتی به وجود خواهد آمد. جنین رشد خود را آغار می‌کند، بنابراین ممکن است که جنین یا فقط تعدادی بافت جفتی و یا کیسه جنینی وجود داشته باشد. اما حتی اگر جنینی به وجود بیاید، در بیشتر موارد آن قدر غیر طبیعی است که نمی‌تواند زنده بماند. از دست دادن حاملگی به این شکل می‌تواند ترسناک و ناراحت کننده باشد. اما تا زمانی که تحت درمان مقتضی قرار می‌گیرید، احتمال ندارد که هیچ گونه عواقب جسمانی دراز مدت تهدیدتان کند. مول هیداتیفرم به اختلالات پرولیفراتیوتروفوبلاستیک که با حاملگی در ارتباط است، اطلاق می گردد. در ایالت متحده ، اروپا مول هیداتیفرم تقریباً در 1 مورد در 1000 مورد حاملگی ایجاد می شود. میزان شیوع بالاتر مولار در کشورهای آسیایی 10-7 بار بیشتر از این میزان در آمریکای شمالی و اروپاست. در ایران رقم خاصی در دسترس نداریم اما در مناطق مختلف آن متفاوت است. مثلا در چهار محال و بختیاری و یاسوج و مازندران زیاد است. الگوهای مرتبط با مول: کمبود مصرف ویتامین A، کاهش مصرف چربی حیوانی، سابقه خانوادگی، سن بالای 45 سال و زیر 20 سال(سن بالای 45 سال حداقل 10-5 برابر بیشتر است.) تقسیم بندی مولها به انواع مول کامل و ناقص بر اساس مورفولوژی ظاهری ویژگیهای هیستوپاتولوژی و کاریوتایپ صورت می گیرد. علایم بالینی: 1- خونریزی واژینال سه ماهه اول که بدرنگ و آب آلو مانند است(%84 بیماران) 2- (دفع وزیکولهای خوشه انگوری در سایزهای متفاوت) 3- اندازه بسیار بزرگ رحم(در 28 درصد بیماران) 4- هیپرامزیس (تهوع و استفراغ شدید حاملگی) (در 8 درصد بیماران) 5- کم خونی (8 درصد بیماران) 6- نارسایی تنفسی(2 درصد بیماران) 7- عدم لمس ارگانهای جنینی 8- عدم شنیدن صدای قلب جنین راههای تشخیص 1- توجه به علایم بالینی (بیشترین تشخیص در معاینات و علایم بالینی است) 2- استفاده از سونوگرافی و تایید مول 3- تعیین تیتر BHCG (معمولاً بالای 40000) درمان: 1- تخلیه با ساکشن کورتاژ (صرف نظر از اندازه رحمی روش انتخابی مول است) 2- هیستوکتومی در زنانی که بالای 40 سال دارند و نیز تمایلی به بارداری در آینده ندارند. 3- شروع درمان طبی با رژیم های شیمی درمانی توجه باید داشت که بیمار از لحا پره اکلاسپی و کم خونی و عدم تعادل الکترولیتی و پرکاری تیروئید بررسی شود. پیگیری بعد از تخلیه رحم: BHCG به مدت 3 هفته، هفتگی بررسی شود. سپس ماهانه به مدت 6 ماه کنترل شود. توصیه به استفاده از روش مناسب پیشگیری قرص LD پیشگیری از بارداری از زمان شروع درمان به مدت 12 ماه Case- Report خانمی 18 ساله G1 P. A. T. L. جهت معاینات روتین بارداری به مطب مراجعه می کند.تا هفته 22 حاملگی صدای قلب جنین قابل تشخیص نبوده است. رحم در معاینات بزرگتر از سن حاملگی بود و از تهوع و استفراغ شدید بارداری شاکی بود. در تاریخ 16/15/86 با سن حاملگی 24 هفته و 2 روز و با علامت لکه بینی، بیمارستان مراجعه و تحت نظر قرار گرفت. در سونوگرافی اولیه در تاریخ 16/5/86 با علایم بالینی (کله بینی) سپس خونریزی، کمردرد، تهوع و استفراغ شدید) حاملگی مول تشخیص داده شد. تست های کبدی و تیروئید جک شد، نرمال گزارش شد. در تاریخ 18/5/86 کورتاژ انجام شد و محتویات حاملگی برای بررسی بیشتر به پاتولوژی ارسال گردید. نتایج بدست آمده از پاتولوژی نیز تایید کننده مول هیداتیفرم بود. در تاریخ 20/5/86 ، بیمار مجدداً با خونریزی شدید و دل درد تحت پیگیری و کورتاژ قرار گرفت. در عمل کورتاژ، ویلوزیتوهای هیدره پیک از رحم بیمار تخلیه گردید. در تاریخ 20/5/86 تجویز متوتروکسات با دوز mg77 برای بیمار شروع شد و به صورت یک روز درمیان تجویز درد ادامه داده شد. در تاریخ 22/5/86 با میزان BHCG1875 به طور موقتی مرخص گردید. و به بیمار در مورد ادامه شیمی درمانی یک روز درمیان در بیمرستان آموزش داده شد. نتایج تست سریال BHCG 24/5 214000 26/5 2650 28/5 4093 30/5 304 1/8 0 تجویز خوراکی ویتامین B1 کپسول هماتینک و مترونیرازول (شبی 1 عدد) آموزش داده شد. بیمار پس از مدت 1 سال مجدداً باردار شد. در سن 40 روزگی بارداری 12 هفته و 18 هفته بارداری، سونوگرافی سریال جهت کنترل حاملگی و بررسی جفت انجام شد. که در آخرین سونوگرافی وجود جنین تایید شد. بیمار در این حاملگی، از لکه بینی سه ماهه اول که به دلیل جفت سه راهی بود، شکایتی نداشت، به مدت 4 ماه لکه بینی ادامه یافت. و پزشکی استراحت در بستر و جلوگیری از نزدیکی جنسی را به بیمار توصیه کرد. ر سن 5 ماهگی (d3+ w20) بیمار دچار آبریزش شد. و با CT10/37 در بیمارستان بستری شده به دلیل افزایش درجه حرارت به میزان c6/37 به زایشگاه منتقل شد. به بیمار و خانواده اش توضیح داده شد که در صورت افزایش درجه حرارت به میزان 38 درجه و بالاتر به شک مجبور به تخلیه رحم است. اما همسر وی از تکمیل رضایتنامه امتناع ورزید. در این مدت بیمار در پوزیشن ترندلبنرگ تا تجویزهای دارویی آنتی بیوتیک، مراقبتهای روتین حاملگی تحت بررسی و نظارت بود. به مدت d5+w4 در بیمارستان بستری بود و سپس به بخش مامایی منتقل شد. در سن d5+w40 با عمل سزارین نوزاد پسرش را سالم به دنیا آورد. منابع بارداری و زایمان ویلیامز، جلد اول، زنان و مامایی دنفورث حاملگی های مولار چقدر رایج هستند؟ در هر یک هزار حاملگی در ایالات متحده، یک حاملگی مولار وجود دارد. اگر زیر 20 سال یا بالای 40 سال سن دارید یا قبلاً حاملگی مولار یا دو و یا تعداد بیشتری سقط جنین داشته اید، احتمال اینکه حاملگی تان از نوع مولار باشد، بیشتر خواهد بود. چگونه می توانم تشخیص دهم که حاملگی من از نوع مولار است؟ در ابتدا ممکن است علائم یک حاملگی معمولی را داشته باشید، اما پس از مدتی لکه ها یا خونریزی بیشتری را خواهید دید. خونی که از بدنتان خارج می شود ممکن است قرمز روشن یا قهوه ای رنگ، پیوسته یا منقطع و اندک یا شدید باشد. این خونریزی می‌تواند شش هفته پس از حاملگی یا دیرتر، دوازده هفته پس از آن آغاز شود. همچنین ممکن است حالت تهوع و استفراغ شدید، انقباض یا تورم شکم (ادرارتان از حد معمول بیشتر می‌شود) داشته باشید. برخی از زنان در صورت داشتن حاملگی مولار، قبل از اواسط حاملگی، دچار تشنج پیش‌آبستنی می‌شوند. با این وجود، از آنجایی که امروزه دستگاه های سونوگرافی به پزشکان کمک می‌کنند تا حاملگی مولار را زودتر تشخیص دهند، به ندرت پیش می آید که این حاملگی ها آن قدر طول بکشد که چنین شرایطی به وجود آید. در صورت داشتن لکه یا خونریزی در دوران حاملگی، بی درنگ با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید. داشتن لکه یا خون لزوماً به معنای حاملگی مولار نیست، اما احتمالاً پزشکتان آزمایش سونوگرافی را تجویز می‌کند تا دلیل خونریزی را پیدا کند. وی همچنین ممکن است برای اندازه گیری سطح هورمون hCG، آزمایش خونی از شما بگیرد. اگر دارای حاملگی مولار باشید، دستگاه آلتراسوند در ادرارتان کیسه هایی را که شبیه به خوشه‌های انگور هستند نشان خواهند داد و سطح hCG بالاتر از حد طبیعی خواهد بود. چه درمانی برای حاملگی مولار وجود دارد؟ چنانچه تشخیص دهند که حاملگی شما از نوع مولار است، به D&C (اتساع و کورتاژ) یا کورتاژ ساکشن جهت برداشتن بافت غیر طبیعی نیاز پیدا خواهید کرد. این عمل را می توان تحت بیهوشی عمومی یا موضعی انجام داد. همچنین پزشکان می‌توانند از راه درون وریدی درد شما را تسکین دهند. در عمل D&C، پزشک سپکیولم را وارد مهبل کرده و گردنه رحم و مهبل را با یک محلول ضد عفونی کننده تمیز و گردنه رحم را با میله های فلزی باریکی متسع می کند. وی سپس یک لوله پلاستیکی تو¬خالی را از داخل گردنه رحم (سرویکس) عبور داده و بافت مربوط به جنین را به درون آن مکش می‌کند. در نهایت، وی با استفاده از یک وسیله قاشق مانند به نام کورت curette به آرامی مابقی بافت به جا مانده را از روی دیواره های رحم بر می‌دارد. به احتمال زیاد در این مرحله با اشعه X از سینه تان عکس بگیرند تا ببینند آیا سلول‌های غیر طبیعی به ریه ها انتشار یافته اند یا خیر. به ندرت اتفاق می افتد که این سلول‌ها به جاهای دیگر بدن انتشار یابند، اما اگر چنین شود، ریه ها بیشتر از هر جای دیگری در معرض تهدید قرار دارند. ممکن است پزشکتان بخواهد میزان hCG خون شما را هفته ای یک بار اندازه بگیرد تا اطمینان حاصل کند که در حال کاهش یافتن است ( این کاهش بیانگر این است که دیگر هیچ بافت مولاری وجود ندارد). هنگامی که سطح این هورمون به مدت چند هفته متوالی به صفر برسد، هنوز هم لازم است که تا یک سال، هر یک ماه یا دو ماه یک بار اندازه گیری شود. نکته قابل توجه: اگر تصمیم گرفته اید که دیگر بچه دار نشوید، ممکن است عمل برداشتن رحم را به جای D&C انتخاب کنید؛ چرا که با این کار خطر بازگشت سلول های غیر طبیعی کمتر خواهد شد. به طور کلی، سلول های غیر طبیعی در حدود 2 درصد از زنانی که حاملی مولار نسبی دارند و 10 درصد زنان با حاملگی مولار کامل، پس از آن که بافت برداشته می شود، همچنان باقی می مانند. این پدیده بیماری تروپوبلاستی آبستنی مزمنgestational trophoblastic نامیده می شود. اگر چنین چیزی برای شما رخ دهد، باید تحت شیمی درمانی با یک یا چند داروی ضد سرطان قرار بگیرید؛ همچنین آزمایش های دیگری از قبیل اسکن CAT یا MRI جهت کسب اطمینان از عدم گسترش بیماری به جاهای دیگر غیر از رحم، گرفته خواهد شد. با درمان سریع و متناسب، تقریباٌ 100 درصد موارد این بیماری وقتی هنوز از رحم به جاهای دیگر بدن گسترش نیافته است، قابل درمان خواهد بود. حتی در موارد نادری که سلول‌های غیر طبیعی به اندام های دیگر گسترش یافته اند، 80 تا 90 درصد از موارد را می‌توان درمان نمود. پس از آن که به بهبودی کامل رسیدید، لازم است که hCG به مدت یک سال به طور منظم تحت کنترل باشد و احتمالاً آزمایش هایی دیگر نیز انجام شود چه موقع می توانم دوباره حامله شوم؟ تفاوتی نمی‌کند که چه نوع درمانی را دریافت کرده اید، در هر حال لازم است پس از آن که سطح hCG در خون شما به صفر رسید، تا یک سال برای حاملگی مجدد دست نگه دارید. اگر قبل از این زمان حامله شوید، سطح hCG در خون شما بالا می‌رود و دیگر پزشک قادر نخواهد بود تشخیص دهد که آیا بافت غیر طبیعی بازگشته است یا خیر. خبر خوب این است که حاملگی مولار حتی اگر شیمی درمانی کرده باشید، بر روی باروری یا توانایی شما برای داشتن یک حاملگی طبیعی تأثیر نخواهد گذاشت. خطر افزایش احتمال مرگ جنین، نقص مادرزادی، زایمان زودرس یا دیگر عواقب برای شما وجود ندارد و همچنین احتمال این که حاملگی مولار دیگری داشته باشید تنها 1 یا 2 درصد است. در تمام حاملگی های بعدی برای اطمینان از این که همه چیز به خوبی پیش می‌رود، لازم است در سه ماهه اول آزمایش سونوگرافی انجام دهید. چگونه می توانم با احساس ترس و شکستم کنار بیایم؟ داشتن حاملگی مولار می‌تواند ترسناک باشد. مثل هر زن دیگری که سقط جنین کرده است، شما نیز با از دست دادن حاملگی خود دست و پنجه نرم می‌کنید، با این تفاوت که در این مورد شما شرایطی غیر طبیعی داشته اید که بیشتر مردم چیزی از آن نشنیده اند و به علاوه، در مورد سلامتی خود نیز نگران هستید. باید حداقل به مدت یک سال هر هفته یا هر ماه توسط پزشک معاینه شوید، همچنین ممکن است به خاطر احتمال داشتن سلول‌های غیر طبیعی مزمن، بسیار مضطرب باشید. اگر بیماری مزمنی دارید، شیمی درمانی می‌تواند تا حد زیادی ضعیف‌تان کند و حتی حاملگی بعدی را به آینده دورتری موکول کند. ممکن است به خاطر این تجربه احساس کنید که زندگی تان نابود شده است. همسرتان نیز ممکن است احساس غم و اندوه و درماندگی بکند و همچنن شاید نتواند راهی را برای ابراز این احساسات یا حمایت از شما پیدا کند. اگر فکر می کنید که مشاوره می تواند به شما و همسرتان در کنار آمدن با این مسئله کمک کند، حتماً این کار را بکنید. از پزشک خود بپرسید کجا می‌توانید مشاوره دریافت کنید یا گروه های حمایت‌کننده را بیابید مول هیداتیفرم تومور های تروفوبلاستیک حاملگی یک طیف غیر معمول از تومور های خوش خیم و بدخیم با منشا جفت انسانی است. با وجود اینکه بروز این بیماری نادر است ولی دارای پتانسیل پیشرفت سریع به یک بیماری سریعا کشنده می باشد. این بیماری معمولا زنان جوان در سالهای تولید مثل را در گیر می کند. بطور معمول GTN را بر مبنای بافت شناسی به انواع مول هیداتیفورم , مول مهاجم (chorioadenoma destruens)و کوریو کارسینوم تقسیم می کنند. مول های هیداتیفرم جزئی (partial ) , تومور های محل جفتی (placental site tumors)(PST) به عنوان دو موضوع جدا از هم چه بطور کلینیکی و چه از نظر بافت شناسی در نقسیم بندی وسیع GTN قرار می گیرد. علی رغم گوناگونی واضح در این موارد تمام آنها از جفت انسانی , تروفوبلاست و ژنوم پدری ( معمولا همراه با ژنوم مادری ) بوجود می آیند. گونادوتروپین جفتی انسانی (HCG ) توسط این تومور ترشح می شود و به عنوان یک تومور مارکر حساس که با سیر بیماری همخوانی خوبی دارد مطرح می شود ولی این مارکر برای PST مناسب نیست در سال 1965 نشان داده شد کوریو کارسینوم حاملگی متاستاتیک که شایع ترین شکل بدخیم این بیماری می باشد با شیمی درمانی قابل درمان است. امروزه بسیاری از مطالعات نشان دهنده قابلیت درمان پذیری بالای این بیماران می باشد هر چند بر اساس وضعیت هر فرد درمان یک اصل اساسی است مول هیداتیفرم زمانی تمام انواع مول هیداتیفرم با هم طبقه بندی می شد ولی امروزه دو نوع مول حاملگی تعریف شده است: مول هیداتیفرم کامل و ناقص که از نظر منشا سلولی ژنتیکی , اشکال پاتولوژیک و رفتار بالینی از یکدیگر متمایز می باشند. هنوز معلوم نیست که مول هیداتیفرم ناقص یک نوع از GTN است یا اینکه فرم پیشرفته و نهائی تحلیل یک حاملگی با وضع کروموزومی غییر طبیعی می باشد. لذا تا زمانی که تعداد زیادی از افراد دچا ر مول هیداتیفرم ناقص تحت مطالعه قرار نگرفته اند این نوع مول باید به عنوان یک واریانت مول هیداتیفرم کامل که خطر تبدیل به بدخیمی را هر چند کم دارد , تلقی شود. بساری از بیماران با حاملگی های مولار نیازی به کموتراپی ندارند و می توان آنها را با خیال راحت بعد از خارج کردن مول با داشتن سطح HCG زیر نظر داشت. لذا می توان پیشرفت خود بخودی یا بوجود آمدن معیار های شروع کموتراپی برای حالت های بدخیمی را مشاهده نمود. MOLE ( مول ) : انواع مول : - Complet ( کامل ) ـ Partial ( ناقص ) ـ بدنبال سقط ـ بدنبال زایمان طبیعی بد نیست اشاره شود که همیشه حاملگی مولار 50% نیست که ممکن است منجر به GTT بشود گاهی اوقات به دنبال سقط ( 25% ) و زایمان طبیعی یا حاملگی نرمال ( 25% ) ، کاریوکارسینوما ایجاد می شود . بنابراین توصیه می شود برای هر بیماری که به دنبال سقط یا زایمان طبیعی دچار خونریزی های نا مرتب شده است ، حتماً میزان H.CG چک شود اگر بالا بود می تواند دال بر EP باشد . اگر چه باید حتماً حاملگی مجدد را رد کرد . بنابراین به طور مثال در بیماری که مثلاً 50 روز بعد از زایمان دچار Spotting شده است و در معاینه مورد خاصی بدست نمی آید . سونوگرافی هم چیزی گزارش نمی دهد . باید حتماً H.CG تیتر شود . شیوع واپیدمیولوژی حاملگی مولار : میزان شیوع حاملگی مولار در کشورهای آسیایی 10 ـ 7 برابر آمریکا ( 2000/1 ) وشمال اروپاست . مثلاً در تایوان ، یک دویستم است . درایران رقم خاصی نداریم اما در مناطق مختلف ایران متفاوت است . مثلاً : در استان چهارمحال وبختیاری ، یاسوج ومازندران زیاد است . شاید دلیل آن مسائل ارثی و ژنتیک و الگوی تغذیه ای باشد . ( رژیم های کم پروتئین ) . الگوهای تغذیه ای مرتبط : - کمبود مصرف کاروتن - کم مصرف کردن چربی حیوانی - وکمبود ویتامین A . بنابراین گفته می شود تغذیه نقش عمده ای دارد. سابقه مول به میزان 5% احتمال مول بعدی را زیادمی کند . همچنین : ـ سابقه خانوادگی ـ سن بالای 45 سال ، 15 برابر سن 40 ـ 20 سال احتمال مول را بیشتر می کند . فیزیولوژی مول : گفته می شود لقاح یک تخمک خالی فاقد ماده ژنتیکی با یک اسپرم ( طبیعی ) می تواند منجر به مول شود . ( نقش و عامل مادری ) . البته نقش کروموزوم پدری خیلی مهم است . بنابراین الگوی کروموزومی در مول بیشتر XX 46 است که این X مربوط به پدر است . ( نقش وعامل پدری ) . بنابراین نمی توان گفت که عامل فقط مادر یا پدر است یعنی Zigot از نظر کایوتیپ درست است اما فاقد ماده ژنتیکی مادری است . در بررسی های هیستولوژی اگر در کورتاژ بافت جنینی یا کوریون دیده شود مول Partial است که در فرم Complet . هیچ اثری از بافت جنینی دیده نمی شود . علائم : ـ خونریزی سه ماهه اول در همه موارد دیده می شود . (شایع ترین علامت ) که یک خون ریزی بد رنگ ” آب آلو ” مانند است . ـ در بررسی Fondal High ممکن است در 50% موارد بزرگتر از حد معمول سن حاملگی ( در مول کامل ) و گاهی کوچکتر بأشد و گاهی نیز در سایز معمولی است ، ـ تهوع و استفراغ ( Hyper emesis )علامت شایع در مول است که به دلیل میزان بالای H.C.G است . ـ هیپرتانسیون : بخصوص در خانم های جوان که سابقه قبلی هم نداشته باشند ، فشار خون 90/140 در هفته 20ـ14 دیده می شود . حتی اگر علائم دیگری هم نداشته بأشد . ـ عدم لمس ارگانهای جنینی : که در معاینه و Palpation ، یک رحم یکنواخت ، پر و نرم لمس می شود . حتی به دلیل نرمی رحم ، حدود واقعی آن از روی شکم ممکن است قابل لمس و تشخیص نباشد . ـ عدم شنیدن FHR : چون FHR در مول نداریم ، همه جا از روی رحم فقط سوفل جفتی شنیده می شود . روش های تشخیصی : ـ دفع وزیکولهای خوشه مانند یا دانه انگوری در سایز های متفاوت . ( بیشترین تکیه در روش های تشخیصی بر معاینات و مشاهدات بالینی است . ) ـ فرستادن نمونه وزیکولها به آزمایشگاه پاتولوژی ـ انجام سونوگرافی و تأیید مول ـ میزان تیتراژH.C.G بالاتر از حد معمول . ( معمولاً بالای 40000 ) هر چه میزانH.C.G بالاتر بأشد ، احتمال High Risk بودن بیمار بیشتر است و احتمال ” کوریوکارسینوما ” در این میزان H.C.G وجود دارد . Prognosis و پیش آگهی مول خوب است ، به شرطی که پیگیری دقیق انجام گیرد . 20% از حاملگی های مولار ممکن است تبدیل به Gestational Trophoblastic Neoplasia ) GTN ( شود . یعنی سلولهای تروفوبلاستیک ، مهاجم شوند و بعد از تخلیه رحم شروع به افزایش و فعالیت نمایند . هر چه میزان H.C.G بیشتر ، ارتفاع رحم بیشتر و نیز سن بیمار بالای 40 سال بأشد ، احتمال خطر بیشتر است . درمان مول : پس از تشخیص مول ، تخلیه فوری لازم است . و درنگ جایز نیست . قبل از انجام تخلیه نیز انجام اقدامات زیر برای بیمار لازم است . ـ I.V.Line ـ انجام آزمایشات : Hct . HB . WBC ـ رزرو چهار واحد خون ـ پلاکت ـ تستهای کبدی ( SGOT. SGPT ) ـ PT ـ PTT ـ فیبرینوژن افراد High Risk در مول : اگر بیماری دچارDesease ) GTD ( Gestational Trophoblastic یا نئوپلازیا بأشد ، ممکن است تستهای کبدی مثبت شود یا اگر میزان H.C.G ثابت شود ویا بالا برود ، ( بالای 40000 ) که بیماران زیر 16 سال و بالای 45 سال High Risk تلقی می شوند وبیماران بالای 45 سال که تمایل به داشتن فرزند بیشتر ندارند ، بهتر است هیسترکتومی شوند.) یا اگر بیماری دارای کیستهای تخمدانی متعدد لوتئینی بأشد ، برای این بیمار قبل از تخلیه باید به طور پروفیلاکسی ، شیمی درمانی انجام شود . اما بیمار نرمال ( فقط با حاملگی Hydatidiform mole ) احتیاج به شیمی درمانی ندارد بلکه Fallowup بعدی در این بیمار خیلی مهم است . روش های ختم حاملگی در mole : بهترین روش ، Suction Curettage است که ابتدا با این روش رحم را تخلیه می کنند ( کورتاژ به تنهایی انجام نمی شود چون رحم مولار نرم است و احتمال پرفوره شدن آن وجود دارد . ) و سپس 48 ساعت دیگر داخل آن یک کورت دیگر کشیده می شود یعنی بیمار در دو نوبت کورتاژ می شود . • توجه : قبل از عمل . یکB.H.C.G و CHEST _ X _ Ray پایه هم باید برای بیمار انجام شود که تغییرات احتمالی بعد از عمل با آن مقایسه شود . ( از جهت احتمال متاستاز بعدی ) ونیز در مورد افزایش یا کاهش بعدی میزان H.C. G بعد از عمل ، بتوان با H.C.G پایه مقایسه به عمل آورد . Fallow UP بعد از عمل : از آنجا که در جلوگیری از ایجاد ” کوریوکارسینوما ” وGTN بعد از عمل پیگیری دقیق خیلی مهم است ، لازم است برای بیمار پس از عمل هر دو هفته یکبار میزان H.C. G تیتر شود تا سه نوبت . ( یعنی تا زمانیکه میزان H.C.G غیر قابل اندازه گیری یا صفر شود . پس از دو هفته سوم اگر میزان H.C.G صفر شد ، ماهانه چک می شود تا زمانیکه در مدت سه ماه ، سه تا گزارش صفر داشته باشیم . سپس از 6 ماه بعد و بعد از آن یکسال بعد مجدداً میزان H.C.G چک می شود . اگر بیمار تمام این مسیر را با سلامت وبی مشکل طی کند ، بعد از یکسال اجازه حامله شدن مجدد را دارد . برای اینکاربهتر است برای بیمار پرونده تشکیل شود و یک چارت H.C.G انجام شود هر جا کاهشH.C.G متوقف یا ثابت ماند و سپس افزایش یافت ، باید پیگیری به طور دقیق تری جهت تشخیص علت و جلوگیری از ایجاد کوریوکارسینوما با ارجاع بیمار به مراکز مجهز آموزشی ( و نه مطبهای شخصی ) برای بیمار انجام شود . پس از ترخیص از بیمارستان باید برای بیمار یک روش جلوگیری مطمئن تجویز شود مثل OCP . یعنی بیمار با OCP نسخه شده ترخیص می شود بعلاوه یک درخواست H.C.G برای دو هفته دیگر . ( پیگیری دو هفته اول ) . دلیل اجتناب از حاملگی این است که در صورت مواجه به ” کوریوکارسینومای ” احتمالی در صورت بالا رفتن میزان H.C.G ، احتمال حاملگی با اطمینان R/O شود . زیرا مصادف شدن اینـدو با هم ، احتمـال تشخیص کوریوکارسینـوما را از حاملگی سخت می کند و همین سهل انگاری جان بیمار را به خطر می اندازد هر چه میزان H.C.G بالا رفت ، باید برای بیمار : ـ معاینه لگنی دقیق ـ درخواست CHEST _ X _ Ray ـ سونوگرافی انجام شود . هر سه ماه یکبار هم باید یک معاینه لگنی دقیق از نظر اندازه رحم و میزان نرمی رحم برای بیمار انجام شود. در مواردی که بیمار دچار : ـ لاغری شدید ـ برافروختگی چشمها ـ گرمای شدید شود ، با احتمال ایجاد ” تیروتوکسیکوز ” باید پیگیری شود . اما از آنجایی که علائم ” تیروتوکسیکوز ” با درمان مول معمولاً بر طرف می شود ، در صورت عدم برخورد با علائم آن ، پیگیری بیشتری لازم نیست . شیمی درمانی : شیمی درمانی در افراد High Risk یا GTN یا Invasive mole یا دچار ” کوریوکارسینوما ” انجام می شود . شیمی درمانی در افراد Molar ، یک درمان چند رژیمی است . در گذشته فقط از رژیم درمانی ” متوترکسات ” استفاده می شد . بعدها تبدیل به درمان سه رژیمه شد . شامل : ( متوترکسات ، سیکلوفسفاماید ، اکتینومایسین ) . در حال حاضر شیمی درمانی با ” اتوپوساید ” انجام می شود که مجموعه ای از پنج تا داروست . عوارض شیمی درمانی : مثل عوارض سایر شیمی درمانی ها شامل : ـ ریزش مو ـ زخم دهان ـ بثورات پوستی ـ و مشکلات متعدد دیگر است

خلاصه نداریم