من حتی تو دوران بلوغم که اوج تغییرات هورمونی بود اصلا حتی یک ذره هم عصبی نشدم یعنی به جرئت میتونم بگم که اصلا عصبانیت تو زندگی من معنایی نداشت
ولی یه چندماهه بینهایت عجیب شدم مثلا برای کوچکترین چیزا عصبی میشم مثلا حس کنم پارتنرم یکم عین قبل نیست عصبی میشم دعوا راه میندازم و نتیجش شده این که به معنی واقعی کلمه فقط مثلا نیم ساعت تو روز با هم خوبیم اونم برای اوایل بیدار شدنمه
یا مثلاً دخترخالم که عین خواهرمه و از بچگی با همیم یه کلمه گفت گوشیتو بذار کنار منم اصلا نفهمیدم چی شد دعوا راه انداختم که تو چیکار داری و این حرفا
هم خودم اذیتم خیلیییییییی هم دیگرانو دارم کلافه میکنم شرایط اینکه برم تراپیست هم فعلا ندارم
چیکار کنم به نظرتون🥲