داشتم از شرایط بد یه دختری به پارتنرم میگفتم که مادرش اختلال روانی داره و پدرش مثلا بهش دست درازی میکنه و از این حرفا برای اینکه دختره ازم خواسته بود با پارتنرش حرف بزنم که اگه میتونه برگرده ولی گفتم خب این دوتا پسرن حرف همو بهتر میفهمن یعنی در اصل اون حرفا رو بهش گفتم که بدونه دختره کیه چیه چون هیچ پیش زمینه ای نداشت
بعد این خیلییییی واسه دختره ناراحت شده حتی مثلا گفت درکش و هضمش برام سخته و نیم ساعت آف شد و این حرفا
به نظرتون حق ندارم ناراحت شم؟اون هر چی که باشه مگه تقصیر ماعه که زندگیش بده نمیگم غصه نخوریم ولی میگم نه که منو ول کنه بره غصه اونو بخوره
حوصله مخالفت ندارم بعد از سه تا دعوا تو یه روز روانم دیگه نمیکشه ترجیحا عزیزانی که موافقن کامنت بذارن🤝
