این دنیا برای تعالی روحمونه و جهان و زندگی واقعی دقیقا دنیای بعدیه و تقریبا این دنیا محل آسایش نیست
هر کس توی این دنیا رسالتی داره
و رسالت اغلب ما به نظر من انسان خوب بودن، کمک به هم نوع و مهربانیه... که دقیقا کمتر کسی اینکارو انجام میده
اینکه به طور مثال یه زنی مریضه از قضا اون زن مادرِ منه... این رنج و آزمایش برای هردومونه
حالا من میتونم نسبت به اون زن بی تفاوت باشم، میتونم دلسوز و همراهش باشم...
این شامل همه ابعاد زندگیمونه ما آدما مثل حلقه های یک زنجیریم که متاسفانه خوب نبودیم برای هم
امیدوارم خوب توضیح داده باشم