۱۵ سالم بود که خاستگار داشتم مامانم زور کرده بود که یا باید یکی رو انتخاب کنی وگرنه پسرعمو ۴۰ ساله ت میاد میگیرتت
انقد رف رو مخم که یکی رو گفتم باشه بعدم باهاش که آشنا شدم اخلاقش به دلم ننشست گفتم من نمیخوام ازدواج کنم یعنی تا پای عقدم رفتیم بعد من قبول نکردم گذشت یه خواستگار دیگه اومد که خیلی راهشون دور از ما بود و شرایطشونم خوب پسره هم خیلی خوب بود ولی مامانم راضی نبود چون راهشون دور بود ته یه شهر دیگه بودن ولی من گفتم با همین ازدواج میکنم از ترس اینکه بلاخره امروز فردا میخواستن شوهرم بدن خلاصه بین بد و بدتر یکی رو انتخاب کردم اومدم شهر غریب تک و تنهام
راستش بعضی وقتا دلم از مامانم خیلی میگیره که تحت فشارم گذاشت درسم خیلی خوب بود نگذاشت با خیال راحت درس بخونم طرف ما دختر رو زود شوهر میدن ولی من نمیخواستم میخواستم درس بخونم
