پسری که 15سالگی عاشقش بودم رو دیدم

اینبار که دیدمش عوض شده بود

بزرگ تر شده بود

ریشش رو بلند گذاشته بود

یه مقدار بلند تر از حد معمول

و یک انگشتر عقیق پوشیده بود

نمیدونم دوستش دارم یانه

ولی به هیچ عنوان نمیتونم بهش نزدیک بشم و ارتباط بگیرم

دیشب بلندی ریشش و

انگشترش

برای جذاب بود

نمیدونم چطور بگم

و راستش یجور پاکی و نحابت وبی تجربگی از نگاهش احساس می کنم

که کاملا منو خلع سلاح میکنه

به نزدیک شدن بهش فکر نکردم

من در برابر جنس مخالف مغرورم

حوری رفتار میکنم که خر کسی به خودش اجازه نمیده به من نزدیک بشه

مخصوصا اون اگر بهم نزدیک بشه کاملا از چشمم میفته

نگاهش رو میتونم قبول کنم

ولی اگر از دسته پسرهایی باشه که بیاد شماره بده

کاملاااااا از چشمم میفته

نمیدونم چرا فکر می کنم حضرت عیسی است

خیلی به چشمم مقدس و با شکوه

هم بخاطر دلیل ها بالا

و هم اینکه از لحاظ روحی اصلا شرایطش ندارم

تجربه های بسیار تلخی از عشق داشتم

قلبم تیکه تیکه شد

و اینکه من از این آقا هیچی نمیدونم

در حدی که از کوچیک ترین نماد های ظاهری سعی میکردم اون رو بشناسم

اون تایم ایشون یک موبایل قدیمی داشتن

و من اینطور بودم که چقدر جذاب

که یک پسر جوان مثل هم نسل های خودش درگیر این نیست که بهترین و مدرن ترین موبایل رو داشته باشه و این رو به پختگی شخصیتش ربط میدادم و باعث میشد بیشتر بهش علاقمند بشم

بخاطر اون شیفتگی اولیه هر چیزی که من از این شخص میدیدم

به بهترین شکل ممکن تفسیر میکردم

بله می بینمش

ولی میخوام نسبت به هیجانی که بهش دارم بی اعتنا باشم

چون برام آسیب زاست

میدونی من وقتی دیدمش هیجان زده شدم

وقتی هم اومد خونه

نتونستم خوب و راحت بخوابم

مدام خودم رو تو آینه نگاه میکردم

من از لحاظ شخصیتی تغییراتی نسبت به پانزده سالگی داشتم .ولی شالوده اصلی شخصیتم همونه

کلا وقتی مردی ببینم که نماد های از مذهب داشته باشه

برام جذابیت داره

چون این نماد هارو به خوب بودن و انسان بودن ربط میدم

عاقل از اینکه معلوم نیست اون آدم کی هست و چی هست

میدونی خودم دلم میخواد نسبت به پانزده سالگلیم عاقل تر فهمیم تر رفتار کنم