امسال سال چهارم پشت کنکوریمه تا قبل جنگ اوکی بود بعدش دیگ نتونستم برم کتابخونه افت کردم الان چند روزه به شدت استرس دارم و چیزی نمیتونم بخورم اصلا انگار آتیشه هرکار میکنم خاموش نمیشه میدونم امسالم خراب میکنم هیچ استعدادی ندارم نه زبان بلدم دانشجو پیام نورم هستم اما نرفتم چون نه از رشتم نه دانشگاهم خوشم نمیاد خانوادمو خیلی اذیت کردم امسال همشون خطو نشان میکشیدن اگه قبول نشی فلان میکنیم یکی میگفت باید ازدواج کنی تک این حالم دوست دارم باهاشون صحبت کنم چون فقط اونا میتونن آرومم کنن ولی نمیتونم چیزی بگم چون درک نمیکنن ک چقدر حالم بده و یه مشکل به مشکلاتشون اضافه میکنم الان۲۲سالمه هیچ درآمدی نداشتم هیچ کار خاصی نکردم فقط هزینه تراشیدم الانم میخوام درس بخونم تا تاجایی ک میتونم رتبه بهتری بیارم ولی استرس نمیزاره من تنهام و کسی پیشم نیست یعنی خانوادم برای درس خوندن خونه مستقل بهم دادن (ای کاش اصلا نمیدادن و تو خونه خودمون میموندم هرچی میکشم از اینه)هروقت ک بعد کنکورم نتیجه خوبی نمیگرفتم تا ماه ها سرکوفت میشنیدم ک آره رفتی اونجا خوردی خوابیدی ولی بخدا من چهار ساله زندگی نکردم تو این خونه همش ناراحتی همش استرس ولی فک میکنن من لذت میبردم
الانم فکر میکردم ک برای سال پنجم بمونم و از تابستون شروع کنم ولی من دیگ توان حرف شنیدن ندارم باید برم دانشگاه دولتی با اینکه میدونم اگه رشته غیر مرتبط برم قطعا رشتمو دوست نخواهم داشت از این طرفم دیگ نمیتونم کنکور بدم ولی مجبورم تورو خدا بگین چیکار کنم ک استرسم قط بشه بجای خانوادم یکم شما دلداریم بدین اونا ک از وضع من خبر ندارن💔😭
