بعد از چهل سالگی زندگی چجوریه بنظرتون

اگه به حرفه تو باشه که همه باید بعد چهل برن بمیرن...

طرز فکرت رو عوض کن سن نمیتونه محدودیت باشه برای اینچیزا،اما طرز فکر چرا میتونه محدودیت بسازه تو هر سنی...

زندگی همچنان ادامه داره...

عزیزم😍😍

بستگی داره ، من ۴۸ سالمه

هر کی میبینم فکر میکنه ۳۵ ۳۶ سالمه

خیلی خوب موندم ، تمام عشق و حال هایی که دلم میخواد رو هم دارم

اگه دل و روحیه ت خوب باشه 40 و 30 و 50 و 20 فرقی با هم ندارن همه اون کارها رو میشه کرد با این تفاوت که وقتی سنت بالا میره پخته تر هم میشی و اگه شاغل باشی مستقلی و درامد داری میتونی راحت خرج کنی من 44 سالمه هم سفرامو میرم هم زندگیم خوبه

فقط توی ایرانه که ۴۰ سالگی رو پیر میدونن🫠

اره عزیزم نه درس میشه خوند نه میشه کار کرد.

فقط باید بشینی یه گوشه دور از جون منتظر عزرائیل بمونی!

زندگیتو بکن چیکار دادی به سن شاید بالای هفتاد توان جسمی کم بشه ولی قبلش برای زندگیت برنامه بریز و اجرا کن تا آخرین لحظه بنظرم ادم باید در تلاش باشه

تفریح هم چرا نشه دیگه یک پارک که میتونی بری یه هنری برای سرگرمی که میشه یاد گرفت

ببخشید ولی اینایی که گفتی دقیقا تو دهه ی ۵ زندگی

یعنی پا گذاشتن تو چهل سالگی بهتر قابل انجامه

متاهلید؟ شغلتون چیه جسارتا

تا زیر 30 سال که آدمی فقط تپش هورمونها و هیجانات و بروز احساسات هست.

تازه بعد از 30 هست که چشم ها و گوش ها و عقل و آگاهی و آرامش باهمدیگه یکصدا میگن ما هم هستیم.

والا ۴۰ ساله های الان تازه ازدواج میکنن

منم مجردی رو دوست دارم ولی بنظرم اگر یکی دوست داشته باشه ازدواج کنی باهاش هیلی خوشبخت تره تا مجردی

اگر!

بستگی ب توانت داره

منی ک از ۲۰ رفتم سرکار ۴۵ یعنی بازنشستگی و ب قول شما ن میشه ب تحصیل فکر کنم ن کار

بچه ها و عشق و حال بزرگترین هدفمه

شایدم ب مهاجرت یا شغل ازاد فکر کردم

ها

چی داری میگی... اگه بلدی یه کاری کن که بعد 40 سالگی اونقدر داشته باشی که نیازی به کار نداشته باشی.

راحت بشینی و تفریح ت رو بکنی.

البته که وقتی کاری برای انجام دادن نداشته باشی اونموقع مسیر مردن رو آغاز کردی. بهتره هم کار داشته باشی و هم درامد . در کنارش هم حسابی با اونی که دوست داری از زندگیتون لذت ببرین.

اگه نگاهت به دنیا همینه خب بعد 40 سالگی همین میشه. نگاهت رو عوض کن. لان که انرژی داری تلاش کن حسابی و درست و هوشمندانه. بعد ازش استفاده کن.

به نطر من ۴۰ سالگی به بعد تازه شروع زندگیه

از ۴۰ سالگی به بعد آدم زندگی و یه شکل دیگه میبینه. انگار پخته تره... درک آدم نسبت به همه چیز بیشتره، دیگه زیاد ریسک نمیکنه یه کم محتاطتر و دست به عصاتر عمل میکنه، دنیارو سفت و سخت نمیگیره. با هرچیزی ناراحت نمیشه، و با هرچیزی خندش نمیگیره. با تک تک سلولهاش میفهمه که این دنیا هرزش اونهمه حرصی که خورد و جنگی که کرد نداشت. من اتفاقا الان بیشتر سفر میرم. الان بیشتر میرم دنبال کارای مورد علاقم. قبلا،،، هم بچه هام کوچیک بودن و مشغلم زیاد بود، هم فک میکردم حالا وقت هست، فعلا باید جمع کنیم برای آینده. اما الان میگم از کجا معلوم وقتی باشه؟ عمر آدما خیلی کوتاه شده. فقط باید امروز و دریابی...