تا وقتی به اینکه دیگران چه فکر و نظری درباره ی ما دارند اهمیت میدهیم برده و اسیر هستیم
یعنی خودمان رو اسیر و برده دیگران کرده ایم
دیگرانی که خودشان هزار عیب و کم و کاست دارند و مثل خودمان کامل نیستند
درست اینه که فکر و نظر دیگران برامون اهمیت نداشته باشه و فقط به احساس خودمون اهمیت بدیم
