شوهرم اعصاب خرابیاشو از سرکار و خانواداش میاره پیش من

ساعت ۷ صبح میره تا ۷ شب هروز گاهی جمعه ها خونه اس گاهی نیست منم غریبم با بچه دوساله.خونه ام و خودمو سرگرم میکنم فکرای الکی نمیکنم دلخوشم شب برگرده حرف بزنیم که اونم هرشب یا مامانش زنگ زده تمام اخبار فامیل و داده و یه شری به پا کرده که شوهرم عصبانیه یا از سرکار اعصاب خرابیاشو میاره خسته شدم واقعا کم نیست ادم همش تنها باشه اخرسرم اینجوری نه باهم بازار میریم نه رستوران نه هیچی شبم که برمیگرده یه تایمی میره باشگاه بقیه اشم با گوشی صحبت میکنه یا میره حموم یا کاراشو انجام میده خیلی دلم گرفته ۲ ماهه ارایشگاه نرفتم اصلاح کنم حس میکنم دارم حیف میشم خیلی دارم از خودگذشتگی میکنم اینم بگم بارها و بارها صحبت کردیم اما فقط دوساعت خوبه سریع فراموش میکنه کارای بچه هم همش با منه حتی جایی بریم