دیگه نزدیک ۲۲ ام حس دیر بودنو که قطعا ندارم
ولی خب بعضی وقتا میگم شاید زود باشه و اگه صبر کنم شاید بهتر باشه هم برای موقعیت و موفقیت خودم هم طرف مقابل مورد بهتری میتونه باشه
اما خب از اونورم حس میکنم اوج زیبایی و تو چشم بودن دخترا تو همین بازه هست که الان دارم میگذرونم و قشنگ میبینم چقدر الان تو چشم شدم نسبت به قبلا
دلم نمیخواد وارد رابطه الکی و سطحی بشم من که اینقدر صبر کردم ولی حالا یکی هست که همه چیش به دلم نشسته منتها اونم مثل خودم دهه هشتادیه و اگه اشتباه نکنم متولد ۸۱ باید باشه
این آدم ، ادب، تیپ ، خانواده ، ورزشکار همه چیزایی که من میخوام و داره جوری که به هیچیش نمیشه ایراد گرفت با رفتارم نشون میده که چقدر جدیه منتها هنوز دانشجوعه و همکلاسی خودمه باید دوسالی من صبر کنم که تموم کنه مدرکشو بعد بره سرکار( اگه زرنگ باشه درآمد خوبی بدستم میاره)و تا اونموقع من اگه وارد رابطه هم شم باهاش نمیتونم به خانوادم بگم چون شغلی نداره
از یه طرف میگم ممکنه همین یبار بوده یکی به دلم نشسته از هر لحاظ از اون طرف یسریا بهم میگن بهترشم میاد واسم
میشه بگید نظر شما چیه
چه برا من چه واسه ایشون بنظرتون زود نیست و ارزش داره دو سه سال صبر کنم ؟
