من ۲۵ سالمه و دانشجوی پزشکیم و خوب چندتا خواستگار دارم من توی ۱۹ سالگی یبار تا نزدیکی نامزدی رفتم ولی خوب قبول نکردم چون اون آقا منو خیلی محدود میکرد و من از محدودیت متنفرم. الان شده ۲۵ سالم و خوب دختر بزرگ خانوادم و مامان و بابام آرزو دارن نوه هاشون ببینن اونا از زندگیشون گذشتن برای من ولی میدونی من هیچ علاقه ای به ازدواج ندارم چون کلی آرزو دارم برای آیندم حداقل سفر تنهایی دوست دارم برم و خیلی چیزای دیگه و شوهر کردن برام میشه محدودیت و نمیتونم به اون خاسته هام برسم از طرفی میگم که سنم دیگه داره میره بالا کم کم میترسم موقعیتهای خوبمو از دس بدم و خوب خانوادم اصرار نمیکنن ولی خوب متوجه هستم که دوس دارن چون اونا هم سنشون داره میره بالا حدود ۶۰ سالشون ولی هنوز نوه ندارن. بنظرتون ازدواج خ به یا نه ؟؟ میگم شاید وقتی بچه بودم زیر ۲۰ سال میتونستم یه زندگی اداره کنم و ازدواج کنن ولی الان نمیتونم چون ارزوهام خیلی بزرگتر شدن و البته پزشک شدنم درش بی تاثیر نی
سنت بره بالا غصه همین روزا و خواستگار نداشتنو میخوری.
منم مث توام و بنظرم هنوز وقت داری کلی
خودتو فدای والدین نکن اونا بچه میارن وظیفه شونه مراقبت کنن بعد بنظرت وقتی نه از کسی خوشت میاد و از ازدواج بدت میاد میتونی همسر و بچه ها رو دوست داشته باشی؟ تا آخر عمر عقده میشه برات
چی بگم من تجربه و حرف دل خیلیا رو بهت گفتم میخوای گوش کن میخوای نه زمان برا کسی صبر نمیکنه و همینطور جوونی و زندگی در کل خودت میدونی چه تصمیمی باید بگیری ولی این که دختر تا یه سنی خواستگار داره یه حقیقته غیر قابل انکاره
هرجور خودت دوست داری زندگی کن.خانوادت بچه دوست داشتن تورو دنیا اوردن .توام اختیار خودت و داری قرارنیست به خاطر اونا خودتو اذیت کنی.سنی هم نداری خیالت راحت برا موقعیت تو همیشه فرصت ازدواج هست
خوب خوب و خوب همش خوب
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز