راستش حسی که به خودم دارم اینه
نمیگم زشت زشتم
ولی خب کاملاً معمولیم
قدم متوسط هیکلمم متوسط توپرم که یکمم بدنم بهم ریخته الان سر هورمونام
تا الان همه پیشنهاد های آشنایی و ازدواج و هرچی داشتم و به هیچکدوم اوکی تدادم همه مورد های خوبی بودن ظاهری که من حس میکردم ازم سر ممکنه باشن
دوستم میگه تو سر افسردگی گذشتت اعتماد به نفستو از دست دادی وگرنه یکی از بهترین هایی و هرکس نزدیکت شه وایب خوبتو میگیره اما بازم باور نمیکنم
حالا اینا واسم مهم نیست
الان که راستش همکلاسیم بهم علاقمند شده یکی از خوشتیپ ترین پسرهای ورودی ماست واقعا جزو بهترین هاست ، قد بلند چشم ابرو مشکی خوشتیپ که همیشه تیپ کلاسیک بزنه
این هم باعث شده اعتماد به نفس بگیرم ،هم همش خودمو با بقیه دخترای کلاس مقایسه میکنم میگم چرا واسه اونا نرفت جلو ، هی با خودم میگم اون از من سره چرا دخترای خوشگل تر رو انتخاب نکرد مگه من چی دارم نکنه بعدا اینو بزنه تو سرم، نکنه اگه باهاش وارد رابطه شم بقیه چشمشون دنبالش باشه
و با خودم درگیرم کلا
اون اولا که اصلا باورم نمیشد این ازم خوشش اومده میگفتم محاله یه درصدم فکر نمیکردم
اینو قبول دارم که از اوناییم وایب امنیت و آرامش میدم به آدما ولی بازم میگم چرا من
یعنی ممکنه پسرا عاشق یه دختر معمولی ولی با همچین وایبی شن؟
