من فرهنگیان قبول شدم خودم خیلی دوس داشتم معلم بشم و بعد کلی خون دل خوردن قبول شدم پشت بودم درسته اول رفته بودم تجربی ولی بعدا فهمیدم پزشکی و اینا به دردم نمیخورن خودم واسه فرهنگیان میخوندم
امشب بابام بهم گف من دوس داشتم تو دکتر بشی بهت افتخار کنم ولی هی باز شکر خیلی دلم شکسته حس میکنم کلی رفتم تنهایی گریه کردم 🙃 خودش تا پنجم ابتدایی درس خونده و شغلش کارگر بود بعد اینطوری به من حس ناکافی بودن داد..
الانم اصن عین خیالشون نیس فک میکنه یه حرف عادی زده و منم نباید ناراحت باشم.. به نظرتون حق ندارم؟