من دیدم به ما که شهر کوچیک زندگی میکنیم میگن شهرستانی(شهرمون مرکز استان نیست)
میخوام بگم من استرس میگیرم تو شهرهای بزرگ،اینقدرررر ادمهای متفاوت با قشرهای متفاوت هستن خطرات هم خیلی بیشتره
برای همین همیشه اینجارو ترجیح میدم به تهران و مشهد..
ولی همه ی امکانات تو شهرهای بزرگه
چطوری مغزمو راضی کنم به شهرهای بزرگ؟
از خوبیاش بگینننن
از منطقه امنت بیا بیرون
من شهرستانم ولی انقدر تو شهرای بزرگ راحتم انگار تو کوچه خودمونم😐انقدر اعتمادبنفس میگیرم همش حس میکنم چون چهرم با مردم این شهر فرق داره سرم ازشون😂😂
کدوم شهرین الان
دانشگاه نرفتی ؟
من اصلا نمیتونم تو شهرهای کوچیک طولانی مدت بمونم . اذیت میشم ۸ شب به بعد همه جا تعطیله . شهرهای بزرگ زنده و پر جنب و جوشن . اینکه کسی کسی رو نمیشناسه هم خوبه .
منم شهر کوچیکم دوس دارم
خب همینکه ادم تکراری نمیبینی یا اینکه همه ادمو نمیشناسن یه نکته مثبه شهرای بزرگه. من متنفرم از اینکه جای کوچیک همه میشناختنمون یا باید با همه سلام میدادم میرفتم بیرون همه به کار هم کار دارن چه بخواد چه نخواد خبرای خانواده های دیگ به گوش بقیه میرسه و من اصلا خوشم نمیاد
والا من یکی اگر شغل و دانشگاهم توی تهران نبود پامو هم نمیذاشتم تهران.
و برعکس من
شهر بزرگ زندگی میکنم ولی اهل یه شهر دیگم
که خیلیییی کوچیکه اکثرا از خوزستان و اونورا بخوان برن سمت تهران از شهر ما رو میشن و کوچیکه هر موقع میرم شهر خودم تا سر کوچه هم نمیتونم برم اصلا انگار از نگاه ها میترسم
ولی شهری که زندگی میکنم تا ۱۲ شب هم بیرون باشم اصلا همچین حسی ندارم
شهر بزرگو برا این دوست دادم ک هروقت دلم میگیره پا میشم میرم جاهای دیدنیش قدم میزنم بدون اینکه کسی بشناستم
تو شهر خودمون نمیشه جایی رفت موقع ناراحتی
و بری هم بازم چن نفر پیدا میشه ک بشناستت
