1332

سلام خسته نباشید . پسرم دو سال و نیمه هست جدیدا خیلی ناآروم شده مدام سر بهانه های الکی گریه میکنه بدون هیچ دلیلی . صبحها هر روز به دمت یک هفته است با گریه از خواب بلند میشه . وقتی هم گریه میکنه میگم گریه نکن دستاشو مچ میکنه خیلی بلند داد میزنه به حدی که واقعا من نگرانش میشم خیلی عصبانی میشه . نمیدونم مشکلش چیه خیلی مضطرب شده نمیدونم چیکارش کنم ؟اصلا دلم نمیخواد ناراحتیشو ببینم جدیدا دست بزن هم پیدا کرده . 

اطلاعات تکمیلی

سن ۲۵ جنسیت زن شغل خانه دار وضعیت تاهل متاهل
پاسخ مشاور

مشاور کودک و نوجوان

 سلام. دوست عزیز رفتارهایی که در مورد فرزندتان توصیف کردید تا حدی در این سن طبیعی و مقتضی سن اوست. به صورت کلی شما می توانید این رفتارها را از کودک دو ساله انتظار داشته باشید: از کوره در رفتن و جیغ و داد غیر قابل کنترل نشان دادن احساسات به صورت بسیار غلو شده هر چیزی را از آن خود می دانند (حتی اگر مال انها نباشد).در خواست اینکه “خودم انجامش میدم”می خواهند مثل نوزادان رفتار کنند.تصور می کنند بزرگ هستند و زمانی که می فهمند اینجور نیست احساس سرخوردگی، غم و ناراحتی می کنند.مشکل در شریک شدن با دیگران، صبر کردن، نوبت گرفتن، کنترل تکانه و …مشکل با تغییرات تغییر در عادات غذا خوردن و خوابیدن.مانند اغلب موارد در فرزندپروری، هیچ فرآیند سه قدمی مستقیمی برای فرونشاندن تمام رفتارهای ناخواسته کودک شما وجود ندارد. بیشتر والدین از بینش های سریع استفاده می کنند، مانند نادیده گرفتن یا مهلت دادن. کودک شما برای تنظیم هیجانات قوی خودش به کمکتان نیاز دارد، و بدین منظور، شما نیازمند استفاده از راهبردهای، نکات و روش های مختلف هستید.این ده نکته به شما کمک می کنند تا حمایت، تشویق و امنیت را در این دوره از رشد برای فرزندتان به ارمغان آورید: همدلی کردن: ممکن است به کثیف بودن بشقاب آبی اهمیت ندهید، اما کودک شما اهمیت می دهد. خود را جای انها بگذارید و نشان دهید که مشکل انها را درک می کنید (حتی اگر موافق نیستید). “می دونم خیلی دوست داشتی با بشقاب ابی غذا بخوری اما کثیف شده”… یا “می دونم که این بشقاب مورد علاقه توست!” محدود کردن نه گفتن: کلمه نه را برای موقعیت های خطرناک و خیلی جدی نگه دارید. به جای آن از جملات غیر مستقیم استفاده کنید: مثلا زمانی که کودک خودکار شما را می خواد؛ بگویید: “اینا خودکارای مامان هستند بذار برای تو مداد شمعی هارو بیارم”. یا به جای نه بله بگویید با پیشنهاد یک وضعیت دیگر مثلا: “وقتی پوشکت رو عوض کردم می تونی بری بیرون بازی کنی”. تجربه های مشاهده ای برای کودک بسازید:کودکان با عمل کردن می آموزند. به جای پاداش دادن کودک بعد از اموختن یک فعالیت، در مورد انچه رخ داده با او صحبت کنید. “وای اینجا رو ببین همه توپ ها درست توی سبد رفتن وقتی اونا رو با دقت پرتاب کردی”. یا مثلا بگوئید: “وای ببین همه کتاب هارو بخوبی توی قفسه گذاشتی”.آموزش دهید: با وقت گذاشتن برای جستجو و تمرین روش های جدید در مدیریت موقعیت های سخت، به عنوان راهنمای کودک خود به بهتر شدن رفتار وی کمک کنید. “تو هر دو تا توپ رو می خوای، من توپم رو به سمت تو پرتاپ می کنم، می تونی به من برش گردونی؟” با یکدیگر تمرین و نقش بازی کنید، از اسباب بازی هایش استفاده کنید، داستان بگویید یا نقاشی بکشید و …کودک باشید!: با کارهای لذت بخش، کودکانه و گاها احمقانه کودک درون خود را نشان دهید. از صدای ربات گونه برای درخواست های خود استفاده کنید، مثل یک گوریل تو اتاق دنبال کودک بدوید، یا یک جفت شلوارش را روی سر خود بگذارید. دنبال راه هایی باشید که با چیزهای غیر قابل استفاده یا خسته کننده بازی بسازید.به آنها در نامگذاری احساسات کمک کنید:کودک شما در این سن در نامگذاری احساساتش به صورت منطقی و یا مرتبط مشکل دارد. روش های جایگزین را برای بیان احساساتش به وی نشان دهید. “کفشت خیلی تنگه، و یا “می خوای مامانو یک بار دیگه قبل از بای بای بغل کنی”.محدودیت ها را مشخص کنید: با مشخص کردن محدودیت ها در زندگی کودکان به کودک خود کمک کنید که احساس امنیت کند. تو می تونی عصبانی بشی اما به کسی آسیب نمی زنی. انتظار مقاومت از سوی کودک داشته باشید، ثابت قدم باشید و با احساساتشان همدلی کنید.ارام و صبور باشید: کودکان کار خود را می کنند (گاهی این کارها نیازمند صبر و تحمل زیادی از سوی شما هست). راه هایی را پیدا کنید که با فرایند طبیعی انها همگام باشد. به جای مجبور کردن وی به عجله کردن و یا سریع تر بودن، به او زمان بدهید تا بتواند مشکل را مثلا در اسباب بازیش یا در ماشین بیابد.محیط را تغییر دهید: از موانع کودک یا قفل های کابینت استفاده کنید و یا دسترسی کودک را به اشیای شکستنی و ناایمن محدود کنید. بگذارید به چیزهایی که مناسب سنش هستند دسترسی داشته باشد. قسمت هایی از خانه را برای کودک قرار دهید که در انجا بتواند شلوغ و پر انرژی باشد.استقلال را تشویق کنید: ممکن است کودک شما قادر باشد بیشتر از شما بفهمد! اولین تمایل شما اینست که به وی همه چیز را بیاموزید، اما انها خیلی چیزها را از طریق چالش و درگیر شدن با موضوعات می آموزند. با فرصت دادن به انها کمک کنید تا تکلیفی را انجام دهند یا کار جدیدی را انجام دهند قبل از انکه شما مداخله کنید و یک چیز دیگر اینکه از این دوره سنی کودکتان لذت ببرید. به زودی کودک شما دیگر به قطارها هوهوچی چی نخواهد گفت، و به گربه ها نیز پیشی و میو میو نمی گوید. مکن است الان باورتان نشود اما روز ی دلتان برای فریادهای کودکتان و روی زمین غلتیدن و گریه کردن وی تنگ خواهد شد. والد عزیز با توجه رعایت مواردی که گفته شد اگر رفتارهای فرزندتان ادامه پیدا کرد حتماً از کارشناسان متخصص کودک کمک بگیرید. پایدار و پیروز باشید.

تجربه شما

اولین نفری باشید که نظر میدهید
login captcha
پرسش ها و پاسخ های مشابه

خواب ناآرام همسر

پاسخ سلام میتونه علتش استرس های روزانه یا همون فیلمهای اکشنی که میبینه باشه قبل از خواب سنبل الطیب یا شربت بیدمشک میل کنند یا دوش بگیرند یا مطالعه در زمینه های مورد علاقه یا با موضوعات آرامش بخش داشته باشن...

ناآرومی نوزاد بعد از ضربه به سر

پاسخ با سلام و عرض ادب با توجه به استفراغ و گریه و تمایل نداشتن به شیر خوردن بهتر است توسط متخصص کودکان یا گوارش ویزیت شود. حجم شیر کمتر و دفعات شیردهی بیشتر کنید و آروغ حتما بگیرید و بلافاصله نخوابانید. د...

با سلام من نزدیک به یک ساله که ازدواج کردم و به طور ژنتیکی و خانوادگی بسیااااااااااااار لاغر هستیم ا

پاسخ با سلام با توجه به اینکه وزن تا حدودی ژنتیکی است بهتر است انتظار فرزند چاقی نداشته باشید. ضمنا سلامتی به مراتب مهمتر ازچاقی و لاغری است و چاقی هم پایه بسیاری از بیماریها مانند دیابت و فشار خون است. بر...

احساس ناامنی در زندگی

پاسخ سلام و وقت بخیر دوست من ممکن است تحت تاثیر افکارتون در تله بی ارزشی و تله ناامنی گرفتار شده باشید که بنا بر این دو تله رفتارهای دیگران را با سو نیت و یا بی مهری نسبت به خودتون برداشت میکنید. برای درما...