علت بی اشتهایی کودک

نام ارسال کننده محرمانه می باشد 1492 بازدید 4 تبادل تجربه

سلام وقت بخير

پسر من ١٣ ماهشه خيلی بد غذاس اصلا اشتها نداره چيزی نميخوره قبلا حواسشو با بازی و فيلماي گوشی پرت ميكردم و بهش غذا ميدادم ولی الان یک مدته كه هرچی بهش ميدم تف ميكنه بيرون غذا رو هم به توصيه دكتر ميذارم خودش بخوره فقط لهش ميكنه و اصلا تو دهنش نميذاره اگه هم بذاره سريع تف ميكنه خيلي هم رشدش بده و سه ماه بيشتره اصلا وزن اضافه نكرده ميذارم گرسنه بشه هم فقط شير ميخوره آنقدر گريه ميكنه تا بهش شير بدم اصلا به غذا نگاه نميكنه فقط گوجه و خيار و ماست و عسل و نون دوست داره اونم تو مقدار خيلی كم دكتر هم بردم آزمايش داده بجز كم خونی تالاسمی مينور که ارثيه و ميدونستم داره مشكل ديگه ای نداره و همه چيز نرماله رشد قد و دور سرش روی نموداره، ولی وزنش ايست كرده واقعا نميدونم چكار كنم خيلی ناراحت و عصبی شدم از اين بابت ممنون ميشم كمكم كنيد. 

اطلاعات تکمیلی

سن ٢٦ جنسیت زن شغل خانه دار وضعیت تاهل متاهل
پاسخ مشاور

سلام

پیش از این مقاله رو در سایت منتشر کردم که میتونید مطالعه کنید:

 مشکل غذادادن به نوزادان و کودکان بحث مفصلی است که عوامل و فاکتورهای متعددی رو در بر می گیرد. سعی می کنم به شکل خلاصه برخی از موارد رو بیان کنم :

اول اینکه کودکان ممکن است از غدا خوردن به دلایل مختلفی مثل فعالیت کم، بسیار فعال بودن و یا خستگی فراوان دوری کنند. شما بایستی اجازه دهیدکه کودکتان شروع به خوردن غذا نماید. به هیچ وجه بر او فشار نیاورید. مودب بودن و تمیزخوردن کودکان را فراموش کنید. اگر مشاهده کردید که وعده غذایی مورد نظر را نمی خورد بشقاب را از پیش او بردارید. این کار موجب گرسنگی و ولع بیشتر کودک در وعده غذایی بعدیخواهد شد. این امر موجب لذت بردن کودک از وعده غذایی بعدی می شود که نقش مهمی در اصلاحوضعیت غذایی کودک خواهد داشت.

رفتار خانواده در بی میلی کودکان بسیار موثر است. هر گونه ایراد گرفتن از طرف پدر و مادر از غذا بی میلی کودک را شدیدتر خواهد ساخت. کودک بایستی حتماً با والدین غذا بخورد.

وعده های غذایی بایستی متنوع باشند (پن کیک با شکلات، سالاد میوه، عسل، شیر موز، املت سبزیجات و ...) و درصورت امکان تابع سلیقه کودک.

در ضمن کودکان با توجه به حجم کوچک معده نبایستی 3 وعده کامل غذایی مصرف کنند ترجیحاً 5-6 وعده غذایی با حجم کم.

متاسفانه حل مشکل کودکان و والدین در مورد غذا خوردن به کمی حوصله نیاز خواهد داشت

در خصوص دادن دارو و مکمل های غذایی، در وهله اول به هیچ وجه این کار را انجام ندهید. کودکتان را از آغاز با این مکمل ها آشنا نکنید. تا زمانی که یک آزمایش کامل خون داده نشود و متخصص تغذیه آنرا تجویز نکند. به هیچ وجه این کار را نکنید. مشکل کودکان شما بیشتر رفتاری است (البته ممکن است مسایل تغذیه ای هم باشد که آنهم بایستی مورد بررسی قرار گیرد) که قابل حل است. 

مکمل های فراوانی درمسیر افزایش اشتها وجود دارد . از مکملهایی مثل مینادکس و بکواکتین با ترکیبات ویتامینه گرفته تا داروهای آنتی هیستامینه مثل سیپروهپتادین و یا مشتقات آن. اما استفاده ازهر مکملی و هر دارویی مناسب کودک شما نیست. کودکتان داروخانه نیست. به هیچ وجه از این مکملها و داروها به شکل سرخود استفاده نکنید. تحت نظر متخصص باشید. در وهله اول کودکتانبایستی یک چکاپ کامل از لحاظ فاکتورهای خونی، هورمونی بشود. در صورتی که از لحاظ سلامت کودکتان مطمئن شدیم ، به بحث رفتاردرمانی و تغییر سبک کودک می پردازیم. توجه داشته باشید با توجه به اینکه احتمالاً کاهش وزن کودکتان روند مزمنی داشته است مدت زمان زیادی طول خواهد کشد تا این کاهش وزن و قد جبران شود. ولی جبران شدنی است. صبر و حوصله داشته باشید. حتماً تحت نظر متخصص تغذیه یا کودکان باشید تارژیم متعادلی را برای شما بالانس نماید.

موارد کلی را در خصوص اصلاح رفتار و عادات غذایی عنوان می کنم. سعی کنید همیشه آنها را مدنظر داشته باشید:

1- به هیچ وجه به زور به کودکتان غذا ندهید. حتی اگر یک قاشق نخورد. ساعات فیزیولوژیک افراد حتی در غذا خوردن متفاوت است. مطمئن باشید که گرسنه اش خواهد شد و بزودی خود به سراغ غذا خواهد رفت.

2- غذا بایستی دسته جمعی باشد. پدر و مادر همیشه از غذا تعریف کنند. اگر پدر سر سفره از غذا خوشش نیاید به هیچ وجه بیان نکند. سر سفره از وقایع شیرین و لذت بخش صحبت کنید نه از وقایع تلخ و اضطراب آور.

3- رمز چاقی کودکان لذت بردن از غذا خوردن است. اگر کودکتان از غذا خوردن لذت ببرد مطمئناً هیچگاه به اجبار متوسل نخواهید شد. برای اینکه غذا خوردن کودکتان بزرگترین لذتش باشد به موارد زیر توجه کنید:

- بگذارید حسابی گرسنه شود بعد به او غذا بدهید تا با ولع غذا بخورد.

- از دوستان پر اشتهای وی موقع غذا خوردن دعوت کنید.

- سلیقه کودکان در طبخ غذا متفاوت است. ببینید چگونه غذایی را دوست دارد: آب پز، سرخ شده. آیا غذا را به شکل پوره شده دوست دارد، آیا کته دوست دارد. حتی اگر احساس کردید که نوع خاصی از غذا را بیشتر میپسندد آنرا به میزان بیشتری در برنامه غذایی بگنجانید.

- تزیین غذا هم مهم است. کودکان بخصوص دختربچه ها غذاهای خوشگل و طناز رو بیشتر می پسندن. از رنگهای مختلف قرمز، نارنجی و سبز (در فلفل دلمه ها، سبزیجات و ...) در ظرف غذا به فراوانی استفاده کنید.

 

اگر زمان میل غذا لبخند را بر لبان کودکتان جاری کردید و مشاهده کردید به هیچ شربت و دارویی نیاز نخواهید داشت.

تجربه شما

login captcha

چقدر قشنگ توضیح داد آقای دکتر ممنون

دختر منم۱۳ ماهه هست و الان ۳هفتس که هیچی نمیخوره جز آب شیر رو هم تو خواب میدم دکتر براش سیپروهپتادین تجویز کرده ولی با اون فقط خوابش زیاد میشه اثری تو اشتهاش نشده بخدا دیگه درمونده شدم 

من که فکر نمیکنم این فاکتورا مناسب سن بچه ۱۳ماهه باشه مخصوصا که ۳ماهه بچه وزن نگرفته،باید مامان غذای بچه روخودش بده یکمم روونتر باشه،این بهتر از هیچی نخوردنه

والا اقای دکتر، من مامانی ام که دو تا بچه بدغذا دارم و البته بچه خواهرمم قبل اینا بود که حسابی کارکشته شدم تو این زمینه! من فک میکنم شما پزشکان عزیز کلن فقط یه چند تا راهکار دارید که مصرانه رو همونا پافشاری میکنین بدون یه بازآزمایی و راستی آزمایی مجدد رو روش های کهنه تون! 

من سر هر دو تا بچم گرسنه شون گذاشتم. هیچیم دم دستشون نذاشتم. جز عصبی شدن و پرخاشگری نتیجه ای عایدم نشد. همچنان علاقه ای به غذاهایی که نمیخورن نشون ندادن و البته که برای تنقلات اشتهاشون بسیار گشادهست! اما من خیلی خیلی کم بهشون میدم مگر اینکه بیرون بریم و چششون به هله هوله بیوفته. اگه از گرسنگی بیهوش شن بازم سراغ غذا رو نمیگیرن. تورو به هر کی می پرستین برین دنبال راه حل های جدید درمانی! حالا باز خدا خیر شما رو بده که اینجا ویزیت نمیگیرین اما دکترای عزیزمون ۵۰ تومن ویزیت میگیرن ۵ دقیقه کلا بچه رو میبینن و بعدم همین حرفای تکراری و قبلشم البته کلی آزمایش و سونو و ...هزار تا ایجاد نگرانی...

من ترجیح میدم راهکارهای عملی تجربی خودم رو در پیش بگیرم.

@ساغر15

سلام ساغر جان میشه راهکارهاتو بگی تا منم امتحان کنم، دختر من 18 ماهش و از 6 ماهگی بد غذا بود تا 12 ماهگی لب به آب هم نمیزد بعد یکسالگیش یکم موفق شدم غذا بدم بهش اما الانم هنوز در تلاشم چون تا شیر خودم هست غذا نمیخواد.