سلام وقت بخیر.

من یه دختر دو سال و نیمه دارم و مهد کودک میره .من کارمندم با همه اطرافیان از خانواده خودم و خانواده همسرم رابطه خوبی هم  داریم ـ دخترم توو جمع خانواده خودم  فقط دست منو میگیره و با کسی صحبت نمی کنه مخصوصا اینکه دو تا نوه دقیقا همسن  هم توو خانوادم داریم اون دوتا کاملا عادی و حرف بزن و بازی میکنند دخترم اصلا فقط به من می چسبه حتی پیش باباش هم نمیره 

اما توو جمع خانواده شوهرم با اونا خیلی بهتره بازی می کنه حرف می زنه ولی به اصلاح تا یخش باز بشه یه یک ساعتی طول می کشه یعنی حتی اگه چند روز پشت سر هم ببیندشون باز هم باید یخش باز بشه تا بره بغلشون و باهاشون حرف بزنه

از طرفی واقعا یه مشکل جدی برام درست شده اونم اینکه دخترم فقط منو می خواد یعنی بغل باباش به زور میره با اینکه شوهرم  خیلی دوسش داره و براش وقت می زاره ـ من هر روز بدون استثنا حتی توو این هوای سرد تهران پارک می برمش و یک ساعت کامل توو خونه باهاش بازی می کنم انگار بیشتر اینجوری بهش خوش می گذره دیگه ول کنم نیست منو به همه ترجیح می ده با اینکه اطرافیان مخصوصا خانواده شوهرم می پرستنش

من چی کار کنم دخترم بجوش باشه 

اطلاعات تکمیلی

سن34جنسیتزنشغلکارمندوضعیت تاهلمتاهل

مشاور و مدیر کلینیک نی نی سایت

سلام
قبل از اینکه بخواهم در مورد خود چالش شما صحبت کنم باید به نکته ای اشاره کنم که بایستی بهش بسیار توجه داشته باشید. در نظر داشته باشید هر کدام از ما یک انسان منحصربفرد از نظر ژنتیکی و تیپ شخصیتی و ... هستیم . به هیچ عنوان کودک خود را با سایر کودکان مقایسه نکنید.
مساله دوم این است که رفتار های او بسیار طبیعی هستند با توجه به این که زمان زیادی رو در مهد سپری میکنه بروز این رفتارها در مقابل شما طبیعی است. همچنین در نظر داشته باشید که اضطراب جدایی از سن کودک شما کم کم بوجود میاد و شما بایستی حال و روز این روزهای او را درک کنید.

در ادامه مطالبی درمورد مقابله با اضطراب جدایی برای شما تقدیم میکنم:

ترس ناشی از جداشدن از والدین یا همان اضطراب جدایی کودکان در اواخر 18 ماهگی بروز میکند و واکنشی طبیعی بعد از به راه افتادن کودک است.بچه ها در این سن میل به استقلال دارند اما این روند گاهی چنان ترسناک به نظر می رسد که کودک به والدینش پناه می برد تا کمی از اضطرابش کم شود. اضطراب جدایی اگر توسط پدر و مادر درست مدیریت شود در سه سالگی برطرف میشود.اما مشکل از اینجا شروع می شود که والدین راه برخورد درست با این مسئله را نمی دانند و اضطراب طبیعی کودک را تبدیل به اختلالی می کنند که هم خودشان و هم کودک را قربانی خواهد کرد.اضطراب جدایی کودکان اضطراب جدایی کودکان

بچه ها از نظر سرشتی و ذاتی با هم متفاوت هستند. بعضی از کودکان معاشرتی تر و اجتماعی ترند و راحت تر با دیگران ارتباط برقرار می کنند ولی از طرف دیگر کودکی را می بینیم که منزوی و گوشه گیر است و بیشتر تمایل دارد وقت خود را در کنار مادر سپری کند.

علاوه بر مساله سرشت و ذات، بسیاری از کودکان هستند که اضطراب جدایی از مادر را دارند. دسته دیگری از کودکان از اضطراب اجتماعی رنج می برند. در هر صورت این دو دسته آخر کسانی هستند که به بیماری اضطراب مبتلا هستند و مداخلات روان پزشکی به موقع می تواند برای آنها بسیار سودمند باشد.

علل اصلی اختلال اضطراب جدایی در کودکان

-علت های مختلفی را برای اختلال اضطراب جدایی می توان برشمرد. یکسری از علت ها، بیولوژیکی و ژنتیکی هستند که به فعالیت دستگاه عصبی کودک مرتبط می شود، علل دیگر را می توان در خانواده ها جست وجو کرد مانند خانواده های تک والدی، خانواده هایی که الگوهای ارتباطی بسیار نزدیک و درهم تنیده ای دارند و نسبت به هم شدیدا وابسته اند، خانواده هایی که محیط زندگیشان مملو از استرس است و والدین دایما در حال تنش هستند یا خانواده هایی که یکی از افراد نزدیک شان را مانند یکی از فرزندان یا پدربزرگ یا مادربزرگ را از دست داده اند. علل دیگر مربوط به ویژگی های شخصیتی کودک می شود مثلا کودکان درونگرا یا خجالتی که مستعد این اختلال هستند.

- ترس و اضطراب او را درک کنید و بپذیرید اضطراب او واقعی است و او را به دلیل جمع گریزی و ارتباط برقرار نکردن با دیگران شماتت نکنید. چنانچه به طور مستقیم روی رفتارهای فوق تمرکز کنید:چرا به دیگران سلام نمی دی، چرا به من چسبیدی و منو ول نمی کنی
اعتماد به نفس کودک را از او سلب می کنید و موجب تشدید رفتارهای فوق می شوید.

-
بدون اطلاع کودک و بهانه ریختن ترس او از جمع، او را یک دفعه رها نکنید و تنها نگذارید. قبل از این که بروید برنامه تان را به زبان ساده برایش توضیح دهید و به او بگویید که در این مدت چه کارهایی می تواند بکند. پسر یا دختر کوچک شما باید در نبودتان احساس امنیت و آرامش کند و با مشکلی مواجه نخواهد شد. یادتان باشد اگر بدون خبر کردن کودک، ناگهان او را در یک جمع یا در خانه تنها بگذارید، از این به بعد هیچ وقت به شما اطمینان نمی کند و دائما به شما می چسبد.

-
به طور قطع پسر یا دختر کوچک شما که همیشه به شما چسبیده بوده به این سادگی ها راضی نمی شود و به داد زدن یا اشک ریختن متوسل می شود. در این شرایط دوباره برنامه تان را توضیح دهید و برای آرامش خودتان زیر لب تکرار کنید:(می دونم به خاطر این که خیلی دوستم داره و می خواد کنارش باشم اینجوری گریه می کنه ولی من چند دقیقه کنارش نیستم و بعد دوباره پیشش بر می گردم تا با هم باشیم)



-زمانی که کودک شما با بچه های دیگر دوست می شود و بازی می کند، در میهمانی ها از شما جدا می شود و شب را به تنهایی در اتاق خودش می خوابد، او را تشویق و از او تعریف کنید. تشویق شما می تواند کلامی باشد و هزینه ای برای شما در برنداشته باشد.

 -اگر کودک مرتب از شما آویزان است و روی پاهای شما می نشیند، به او بگویید که می تواند کنار شما بنشیند نه روی زانوهایتان و اگر این کار را بکند، زمان برگشتن از میهمانی او را به پارک می برید.

- انتظار نداشته باشید کودک شما به طور ناگهانی و یک شبه تغییر کند. تلاش های کوچک او را ببینید و قدر بنهید.

-کودک را تشویق کنید که ارتباط بهتری با پدر خود برقرار کنند.

-شما نیز باید پس از اینکه مهارت های لازم را به کودک خود آموختید، اضطراب خود را کنترل کنید. به عنوان مثال، ممکن است نگران تردد کودک خود از خیابان باشید ولی نمی توانید تا سن 20 سالگی او را از خیابان رد کنید! پس باید به او این مهارت را بیاموزید، با وی آن را تمرین کنید و آرام آرام فرصت بدهید خودش به تنهایی آن را تجربه کند.

-بد ترین روش برای جدا کردن کودک از خود، باج دادن به اوست. اگر فرزندتان در مهمانی، اتوبوس، مترو یا حتی منزل به شما می چسبد سعی نکنید با دادن وعده اسباب بازی، شکلات و... او را از این کار باز دارید. باج دادن باعث می شود کودک هر بار موقع بیرون رفتن یا جدا شدن از شما انتظار پاداش داشته باشد. بازی های ساده ای مانند قایم موشک می تواند فرزند شما را به رفت و آمد های تان عادت دهد. با قایم شدن پشت در یا پنهان کردن خودتان در کمد و انجام این قبیل بازی های پر جنب و جوش کودک اطمینان دوباره دیدن افرادی که دوست شان دارد را تجربه خواهد کرد. البته اگر علائم جسمانی ناشی از اضطراب جدایی در دختر یا پسر کوچک شما شدید است، باید از یک مشاور کمک بگیرید.

شاد و پیروز باشید.

تجربه شما

اولین نفری باشید که نظر میدهید
login captcha