روانشناس و مشاور زناشویی
سلام. با توجه به تجربههای سختی که در کودکی داشتین، کم بودن میل جنسی در بزرگسالی چیز عجیبی نیست. خیلی از افرادی که تعرض جنسی رو تجربه کردن در رابطه جنسی احساس ناامنی، فشار یا بیمیلی پیدا میکنن، و این موضوع قابل درکه و قابل درمان هم هست.
در مورد حرفی که همسرتون زده، مهمه بدونین که رابطه جنسی با فرد دیگر بدون رضایت شما میتونه آسیب جدی به رابطه بزنه. اینکه نیازهای او بالاتر باشه واقعیتیه که باید دربارهاش صحبت بشه، اما راهحلش تصمیم یکطرفه نیست. بهتره این موضوع در یک گفتوگوی جدی و آرام مطرح بشه و اگر ممکنه با کمک یک زوجدرمانگر یا سکستراپیست بررسی بشه.
از طرف دیگه تجربههای گذشته شما احتمالاً هنوز روی احساس امنیت و میل جنسیتون اثر گذاشته. کار کردن روی این موضوع با یک درمانگر آگاه به تروما میتونه کمک کنه کمکم رابطه جنسی براتون امنتر و قابلتحملتر بشه. در خیلی از موارد وقتی ریشههای روانی رسیدگی میشن، میل جنسی هم تغییر میکنه.
الان مهمترین قدم اینه که این مسئله رو تنها به صورت «اختلاف نیاز جنسی» نبینین. هم نیازهای شما مهمه، هم نیازهای همسرتون، و بهتره برایش یک راهحل مشترک و درمانی پیدا کنین نه یک تصمیم یکطرفه. مراجعه به زوجدرمانی در چنین شرایطی معمولاً خیلی کمککنندهتر از اینه که هر کدوم جداگانه تصمیم بگیرین.
فراموش نکنین که رابطه دو طرف داره و نیازهای هر دو شما مهمه. همسر شما ممکنه نیاز جنسی داشته باشه و البته شما هم ممکنه نیاز به تعهد داشته باشین!
تجربه شما
اولین نفری باشید که نظر میدهید