موضوع بحث

اسم دخترونه در قرآن

1395/11/20 01:00 53
موضوع بحث: اسم دخترونه در قرآن
اسمای دخترونه زیادی در قرآن هست که خیلیاشونو می دونیم .

این تاپیک رو به همین بهونه باز کردم تا بهتر به معنی و مفهوم اونا پی ببریم
اعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم...بسم الله الرّحمن الرّحیم

والسّماءِ ذاتِ البُروج آیه 1 ، سوره مبارکه بروج ( سوگند به آسمان که دارای برجهای بسیار است.

سماء یکی از اسمای دخترونه در قرآن به معنی آسمان

........................................

... ربّنا آتنا فی الدّنیا حسنه و فی الاخرة حسنه.... آیه 201 ، سوره مبارکه بقره (..پروردگارا به ما در دنیا نیکی عطا کن و در آخرت نیز نیکی..)

آتنا اسم دخترونه که به معنی عطا کن مارا

و دنیا که همون دنیا معنی می ده


سماء _ آتنا _ دنیا

اعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم....بسم الله الرّحمن الرّحیم

...و لهم ازواج مطهّره ...آیه 25 ، سوره مبارکه بقره (..و برای آنان همسرانی پاکیزه است..)

مطهّره به معنای پاکیزه

...و قولو للنّاس حُسنا ...)آیه 83 ، سوره مبارکه بقره ( ..وبه مردم سخن نیک بگویید...)

حُسنا به معنای نیک که اسم حُسنیه نیز مشتقّ شده آن است.

مطهّره _ حُسنا _ حُسنیه

اعوذبالله من الشّیطان الرّجیم ... بسم الله الرّحمن الرّحیم

والحبّ ذوالعصف والرّیحان آیه 12 ، سوره مبارکه الرّحمن (ودانه هایی که همراه با ساقه و برگ در می آید و گیاهان خوشبو)

ریحان به معنی خوشبو که اسم ریحانه به همین معناست

یخرج منهما الّؤلؤ والمرجان آیه 22 ، سوره مبارکه الرّحمن (از آن دو لؤلؤ و مرجان خارج می شود)

مرجان به معنای یک شیء دریایی زیبا

إقرَأ و ربّک الاکرم آیه 3 ، سوره مبارکه علق(بخوان که پروردگارت از همه والاتر است)

اکرم به معنی والاتر
...............................................

ریحانه ، مرجان ، اکرم


اعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم....بسم الله الرّحمن الرّحیم

انّا فتحنا لکَ فتحاً مُبینا آیه 1 ، فتح ( ما برای تو پیروزی آشکاری فراهم ساختیم)

مُبینا به معنی روشن و آشکار

انّا اعطیناک الکَوثَر آیه 1 ،کوثر ( ما به تو کوثر (خیر و برکت فراوان)عطا کردیم)

کوثَر به معنی خیر و برکت فراوان

مبینا ، کوثر



اعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم...بسم الله الرّحمن الرّحیم

إنَّ علینا لَلهُدی آیه 12 ، سوره مبارکه لیل ( به یقین هدایت کردن بر ماست )

هُدی به معنی هدایت کردن

إلی ربّکَ راضیةً مَرضیّة آیه 28 ، سوره مبارکه فجر ( به سوی پروردگارت باز گرددرحالی که هم تو از او خشنودی و هم اوازتو)

راضیه به معنی خوشنود

مرضیّه این کلمه نیز به معنی خوشنود است
...............................................................

هدی ، راضیه ، مرضیه



ضحا
کوثر
به سلامتی اونیکه 9 ماه لگدش زدی و یک بار هم ازت نپرسید چرا؟
اعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم....بسم الله الرّحمن الرّحیم

إذ نادی رَبَّهُ نِداءً خَفیّا آیه 3 ، سوره مبارکه مریم (در آن هنگام که پروردگارش را در خلوتگاه پنهان خواند)

نِداء به معنی صدا زدن وخواندن (در پنهان)

لِنُریَکَ مِن ایتِنَا الکُبری آیه 23 ،سوره طه ( تا از نشانه های بزرگ خویش به تو نشان دهیم )

کُبری به معنی بزرگ
....................................................

ندا ، کبری
اغوذ بالله من الشّیطان الرّجیم...بسم الله الرّحمن الرّحیم

... وَ إنّی سَمَّیتُها مَریَمَ ...) آیه 36 ، سوره مبارکه آل عمران ( من او را مریم نام گذاردم )

مریم اسم تنها زنی که در قرآن نام برده شده

اللهُ نورُ السّمواتِ وَالاَرضِ مَثَلُ نورِهِ کَمِشکوةٍ فیها .... آیه 35 ، سوره مبارکه نور (خداوند نور آسمانها و زمین است و مَثَل نورش همانند چراغدانی است که در آن چراغی باشد .....)

مِشکوة به معنی جایی که نور در آن قرار می گیرد

.................................................

مریم ، مشکوة
اینکه کلمه ای درقران اومده ملاکی برنیک بودن اون کلمه بعنوان اسم نیست...کلماتی مثثل جهنم وابولهب واتش وزقوم و....هم درقران اومده...
خدا داره نگات میکنه!بهش لبخند بزن!
أَعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم...بسم الله الرّحمن الرّحیم

وَالتّین والزّیتون آیه 1 ، سوره مبارکه تین ( سوگند به انجیر و زیتون )

زیتون نام درختی است

فی صُحُفٍ مُکَرَّمَة آیه 13 ، سوره مبارکه عبس (در الواح پر ارزش)

مُکَرَّمة به معنی پر ارزش

وَ إذا النُّفوسُ زُوِّجَت آیه 7 ، سوره مبارکه تکویر ( و هرکس با همسان خود قرین گردد)

نَفَس ، مُفردِ نُفوس به معنی خویشتن

..............................................................

زیتون ، مکرّمه ، نفس
مرسی تاپیک خوبیه..........بوووووووووووس
امروز هم خوبم ... خیلی خوب ... ممنونتم خدا
أعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم...بسم الله الرّحمن الرّحیم

... وَالمُستَغفِرینَ بِالاَسحار آیه 17 ، سوره مبارکه آل عمران (و در سحر گاهان استغفار می کنند)

سَحَر مفرد کلمه أسحار به معنی سپیده دم

... وَالکِتابِ المُنیر آیه 184 ، سوره مبارکه آل عمران( و کتاب روشنی بخش)

مُنیر ، مُنیره به معنی روشنی بخش

... وَاللهُ ذو فَضلٍ عَلَی المُؤمِنین آیه 152 ، سسوره مبارکه آل عمران( و خداوند نسبت به مؤمنان فضل و بخشش دارد)

فاضله مشتقّ از فَضل به معنی بخشش

..................................

سحر ، منیره ، فاضله


أعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم ... بسم الله الرّحمن الرّحیم

وَ ما جَعَلَهُ اللهُ اِلّا بُشری لَکُم ... آیه 126 ، سوره مبارکه آل عمران ( ولی اینها را خداوند فقط بشارت برای شما ...)

بُشری به معنی بشارت

...اَتَتَّخِذُ اَصناماً ألهةً ... آیه 74 ، سوره مبارکه انعام ( ...آیا بتهایی را معبودان خود انتخاب می کنی؟!...)

الهه به معنی معبود

..أَصحابُ الجَنَّةِ هُمُ الفائزون آیه 20 ، سوره مبارکه حشر (...اصحاب بهشت رستگار و پیروزند)

فائزه مفرد فائزون به معنی رستگار

............................................................


بُشری ، الهه ، فائزه



اعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم ... بسم الله الرّحمن الرّحیم

والنّجم إِذا هوی آیه 1 ، سوره نجم (سوگند به ستاره هنگامی که افول می کند)

نَجم به معنی ستاره

نجمه مؤنّث کلمه نجم است

.......................................................................................

أَم لِلاِنسانِ ما تَمَنّی [/b] آیه 24 ، سوره نجم ( آیا آنچه انسان آرزو دارد به آن می رسد؟ )

[b]تَمَنّی به معنی حاجت و آرزو

.......................................................................................



نجمه ، ستاره ، تمنّا ، آرزو




ملوس جون کسی نگفت اسم بچتونو بذارین زقوم!!!
اسمهای نیک رو دارن میگن...وگرنه فرعون و هامان هم در قرآن هست اما کسی اسم بچشو میذاره فرعون؟؟؟

* بر برگ برگ دفتــــر عمــــرم نوشتــــه ام .....
نابرده رنج، گــــنج به من داده است حسیــــن(ع) *
قشنگاش :
یاسینا / نسیما / ستیلا / ملیسا / مهدا / مهدیا / نورا / مریسا / سوده / ملاحت / مهلا / محیا / دینا / رامیا / سارا / سالومه / سبا / صبا / سدنا / سلاله / سلما / سوفیا / صوفیا / راحیل / الینا / اسرا / ادنا / اسما / نادیا / نادیه / نجلا / یسرا / شمیم / شیما / آیه / شکرانه / حسنا / آتنا / آمنا / ادنا / اطرا / حِسانه/ طهورا

ملیسا (عربی) 1- زمانی بین مغرب و نماز عشا؛ 2- ماه صَفر؛ 3- ماهی بین آخر گرما و زمستان.
مهدا (عربی) اول شب، پاسی از شب، آرامش شب.
مهدیا (مهدی = هدایت شده + ا (اسم ساز))، دختر هدایت شده.
نوریا /nuriyā (عربی ـ فارسی) (نوری + الف (پسوند نسبت))، 1- منسوب به نور (نوری)، مربوط به نور (نوری)؛ 2- روشن و درخشان؛ 3- (به مجاز) زیبارو.
نورا /nurā/ (نور+ ا (پسوند نسبت)) 1- نورانی، درخشان؛ 2- (به مجاز) زیبا.
مریسا (عربی ـ فارسی) (مَریس + ا (پسوند نسبت))، منسوب به مَریس، ع مَریس.
مشکات (عربی) 1- از واژه‌های قرآنی؛ 2- (در قدیم) چراغدان؛ 3- ظرف بلورین که در آن چراغ می‌افروختند و نور از آن به هر سو منعکس می شد و فضای زیادی را روشن می‌کرد؛ 4- (در عرفان) مراد از مشکات نفس است در مرتبه‌ی بالملکه و یا عقل بالمستفاد.
ملاحت (عربی) 1- حالتی در چهره که شخص را دوست داشتنی می‌نماید، نمکین بودن، با نمک بودن؛ 2- خوشایند بودن، دوست داشتنی بودن.
ابتسام
مهلا (عربی) (اسم صوت) آهسته! بی شتاب!.
مهیلا (عربی) 1- حرکت آهسته، روان؛ 2- از واژه های قرآنی (در سوره ی مزمّل).
محیا (عربی) حیات، زندگی.
دینا (اَعلام) نام خواهر یوسف(ع).
رامیا [رامی = نوعی گل؛ (در عربی) ثیل سیام + ی (پسوند نسبت)]، 1- منسوب به رامی (گل)؛ 2- (به مجاز) زیبا و با طراوت.
رجا (عربی) 1- (در قدیم) امیدوار بودن، امیدواری، امید؛ 2-(در عرفان) امیدواری سالک به لطف خدا.
روبیتا 1- مقلوب شده‌ی بیتارو، بی‌نظیر؛ 2- (به مجاز) زیباروی.
سارا (عبری) 1- خالص، بی‌آمیختگی؛ 2- (اَعلام) نام زن حضرت ابراهیم(ع) و مادر اسحاق(ع).
ساره (عبری) (= سارا، سارای)؛ 1- امیره‌ی من؛ 2- (اَعلام) زوجه‌ی ابراهیم خلیل(ع) که به روایت تورات در 90 سالگی اسحاق را به دنیا آورد و در 127 سالگی درگذشت؛ 3- (در هندی) شاره یا نوعی لباس محلیِ زنان هند و پاکستان که به صورت پارچه‌ای سبک و بلند است و یک سر آن را به دور کمر می‌پیچند و سر دیگر آن را بر روی شانه یا سر می‌اندازند، پرده.
ساریه (عربی) 1- ابری که در شب آید؛ 2- (اَعلام) نام یکی از دختران امام موسی کاظم(ع).
سامیه (عربی) (مؤنث سامی)، (در قدیم) بلند. + ( سامی. 1-
سالومه (عبری) (اَعلام) زوجه‌ی زبدی و مادر یعقوب کبیر و یوحنای انجیلی
سبا (عربی) 1- (اَعلام) 1) (= سباء) سوره‌ی سی و چهارم از قرآن کریم؛ 2) نام شهر بلقیس؛ 3) مملکتی باستان در جنوب جزیره العرب در هزاره‌ی اول پیش از میلاد 2- (در عبری) انسان.
صبا (عربی) 1- نسیم ملایم و خنکی که در برخی نواحی از طرف شمال شرق می‌وزد در مقابلِ دَبور؛ 2- (شاعرانه) (به مجاز) پیام رسان میان عاشق و معشوق؛ 3- (در قدیم) (در موسیقی ایرانی) یکی از شعب بیست و چهارگانه موسیقی قدیم؛ 4- (در عرفان) نفحات رحمانی که از جهت مشرق روحانیت آید، نیز آنچه را که باعث بر خیر باشد، صبا گویند.
سبوحا (عربی ـ فارسی) [سبوح = پاک و منزه + ا (پسوند نسبت)]،1- منسوب به سبوح؛ 2- (به مجاز) پاک و منزه.
سِتیلا (عربی) (اَعلام) 1) نام دختر حضرت موسی کاظم(ع)؛ 2) نام حضرت مریم.
سدنا Sadena سدن + الف (اسم ساز)، خدمت کردن کعبه.
سادنا (عربی ـ فارسی) (سادن + ا (پسوند نسبت))، 1- منسوب به سادن، سادن.
سلاله (عربی) 1- نسل؛ 2- (در قدیم) فرزند، نطفه.
سَلامه (عربی) (اَعلام) سلامه یا سلافه مشهور به شهربانو دختر یزدجرد ابن شهریار یا هرمزان و همسر امام حسین(ع).
سُعاد (عربی) (اَعلام) نام زن محبوبی در عرب، نام معشوقه‌ای در عرب.
سِلما Selma 1- نام درختی؛ 2- (در عربی) (مؤنث سِلم) صلح، آشتی، زنِ صلح طلب.
سِلوا (عربی) 1- (در گیاهی) گیاهی علفی، خودرو یا زینتی از خانواده نعنا، مریم گلی؛ 2- هر چیز که تسلّی دهد؛ 3- انگبین، عسل.
سَمر (عربی) 1- (در قدیم) حکایت، افسانه، داستان؛ 2- (به مجاز) مشهور و گفتار و سخن.
سَمرا (عربی) زن گندمگون.
سما (عربی) (در قدیم) آسمان.
سنا (عربی) 1- (در قدیم) روشنایی؛ 2- (در گیاهی) گروهی از گیاهان درخچه‌ای یابوته‌ایِ گرمسیری و خودرو از خانواده گل ارغوان که برگچه و میوه‌ی آنها مصرف دارویی دارد.
سها (عربی) (اَعلام) (در نجوم) ستاره‌ی کم نوری در کنار ستاره‌ی عناق در صورت فلکی دُب اکبر که در قدیم قوّت چشم و دوربینی آن را با این ستاره امتحان می‌کردند.
سَمیحه (عربی) (مؤنث سمیح)، بزرگوار، عظیم.
سمیرا (عربی) 1- زن گندمگون، شمیرا. [سمیرا ترجمه‌ی مهین‌بانو است]؛ 2- (اَعلام) نام عمه‌ی شیرین است در اشعار نظامی.
سَمیره (عربی) (= سمیرا)، ( سمیرا. 1-
سمیعه (عربی) گوش شنوا.
سوده (عربی) 1- ساییده، ساییده شده؛ 2- (اَعلام) [قرن اول هجری] نام دختر زمعه ابن قیس ابن عبد شمس، از همسران پیامبر اسلام(ص)، بیوه‌ی یکی از مسلمانان نخستین به نام سکران.
سوره (عربی) هر یک از بخش‌های صد و چهارده‌گانه‌ی قرآن که خود شامل چند آیه است، سورت.
سوفیا (عربی) 1- (= صوفیه)، پیروان تصوف؛ 2- عاقل، خردمند؛ 3- (اَعلام) (= صوفیه) پایتخت بلغارستان.

راحیل (عبری) 1- در عبری گوسفند؛ 2- (اَعلام) همسر حضرت یعقوب(ع) و دختر لابان و مادر حضرت یوسف و بن‌یامین به روایت تورات.
رامیا [رامی = نوعی گل؛ (در عربی) ثیل سیام + ی (پسوند نسبت)]، 1- منسوب به رامی (گل)؛ 2- (به مجاز) زیبا و با طراوت.
آیه (عربی) 1- نشانه، نشان‌، معجزه، دلیل، حجت، برهان؛ 2- اعجوبه، عجیبه. + ن.ک. آیت.
آتنا 1- (عربی) از واژه‌های قرآنی در سوره بقره، آل‌عمران و کهف به معنای عطا کن به ما، ببخش به ما؛ 2- (اَعلام) (در یونان باستان) آتنا رب النوع یونانی مظهر اندیشه، هنرها، دانش‌ها و صنعت، دختر زئوس و الهه‌ای است که اسم خود را به شهر آتن داده.
آمنا 1- صورت دیگر آمنه؛ 2- امین شده؛ 3- زن ایمان آورنده.پ
اِسرا Esra (عربی) 1- به شب راه رفتن، در شب سیر کردن؛ 2- معراج پیامبر اسلام(ص)؛ 3- (اَعلام) نام هفدهمین سوره‌ی قرآن کریم دارای صد و یازده آیه.
اسما (عربی) 1- نام‌ها، اسامی؛ 2- معارف، حقایق؛ 3- (در تفسیر قرآن) و (در تصوف) به معنای معارف، حقایق و علوم آمده است؛ 3- (اَعلام) 1) نام همسر پیامبر اسلام(ص)؛ 2) نام دختر امام موسی کاظم(ع)؛ 3) نام همسر حضرت علی(ع).
الها (عربی) (مصدر باب افعال از لهوء) 1- شادی آوردن؛ 2-بسیار بخشش کردن؛ 3- به شنیدن آواز مشغول شدن.
اِلینا (عربی) (الی= نیکویی، نعمت + نا = ضمیر اول شخص جمع در عربی) نیکویی و نعمت برای ما.
انیسا (عربی ـ فارسی) (اَنیس + ا (پسوند نسبت))، منسوب به اَنیس؛ ( اَنیس.
هیفا (عربی) (مؤنث اهیف) زن کمر باریک (باریک میان).
هنیا (عربی) (اسم صوت) گوارا باد، نوش باد.
هنا (عربی) شادمانی و خوشبختی.
ادنا Adna (عربی، ادنی) 1- از واژه های قرآنی؛ 2- (در قدیم) کمترین، جزئی ترین؛ 3- پایین تر؛ 4- پایین ترین، نازل ترین.

اِسرا /esrā/ (عربی) 1- به شب راه رفتن، در شب سیر کردن؛ 2- معراج پیامبر اسلام(ص)؛ 3- (اَعلام) نام هفدهمین سوره‌ی قرآن کریم دارای صد و یازده آیه.
اَسما /asmā (عربی) 1- نام‌ها، اسامی؛ 2- معارف، حقایق؛ 3- (در تفسیر قرآن) و (در تصوف) به معنای معارف، حقایق و علوم آمده است؛ 3- (اَعلام) 1) نام همسر پیامبر اسلام(ص)؛ 2) نام دختر امام موسی کاظم(ع)؛ 3) نام همسر حضرت علی(ع).
اِطرا /etrā/ (عربی) (در قدیم) بسیار ستودن، مدح و ستایش فراوان، مبالغه کردن در مدح کسی، درود گفتن زیاد و زیاده‌روی در ستایش کسی
اِلها /elhā/ (عربی) (مصدر باب افعال از لهوء) 1- شادی آوردن؛ 2-بسیار بخشش کردن؛ 3- به شنیدن آواز مشغول شدن.
طهورا (عربی) 1- از واژه‌های قرآنی (و انزلنا من السماء ماء طهورا) به معنی پاک کننده، تطهیر کننده؛ 2- (به مجاز) پاک و پاکیزه.
نادیا (عربی) (اسم فاعل مؤنث از نادی) زن خوش آواز.
نادیه (عربی) (مؤنث نادی)، ندا دهنده، ندا کننده.
نجلا (عربی) (مؤنث انجل)، زن فراخ چشم، زنی که چشمانی وسیع و زیبا داشته باشد.
نجما (عربی ـ فارسی) (نجم = نام سوره ی پنجاه و سوم از قرآن کریم، ستاره + ا (پسوند نسبت))، 1- منسوب به نجم؛ 2- (به مجاز) زیبا و درخشان مثل ستاره.
نسیبا (عربی ـ فارسی) (نسیب = صاحب نَسَب، اصیل + ا (پسوند نسبت))، 1- منسوب به نسیب؛ 2- (به مجاز) صاحب اصل و نَسَب، اصیل، نژاده.
نسیما (عربی ـ فارسی) (نسیم + ا (پسوند نسبت))، منسوب به نسیم، و نسیم.
نصرا (عربی ـ فارسی) (نصر + ا (پسوند نسبت و اسم ساز))، منسوب به نصر، نصر. 1- و 2-
نفیسا (عربی ـ فارسی) (نفیس + ا (پسوند نسبت))، 1- منسوب به نفیس، گران‌بها، قیمتی؛ 2- (در قدیم) ارجمند و گرامی.
نعیما (عربی ـ فارسی) (نعیم + ا (پسوند نسبت))، منسوب به نعیم، ن نعیم. 1- ،2- و3-
هنا (عربی) شادمانی و خوشبختی.
هنیا (عربی) (اسم صوت) گوارا باد، نوش باد.
هوریا [(هور = خورشید + ی (پسوند نسبت) + ا (پسوند نسبت)]، 1- منسوب به خورشید؛ 2- (به مجاز) زیبارو.
هِیام /heyām/ (عربی) دوست داشتن، ویژگی یا حالت کسی که از فرط عشق و غیرعشق شوریده است و نمی‌داند به کجا میرود.
زینا (عبری) نام دختر نوح نبی (ع).
حانا 1- (در عربی) مشتاق و آرزومند؛ 2- (در هندی) (= حانا اقطی) نام درختی است که میوه ی آن بِل (= نارهندی) است و مصرف دارویی دارد.
حانیه (عربی) مهربان، دلسوز.
حدیثا (عربی) (حدیث + الف اسم ساز) 1- نو، جدید، تازه؛ 2- خبر.
حِسانه /hesāne/ (عربی) 1- زن بسیار نیکو؛ 2- (اَعلام) از صحابیات و از دوستان نزدیک حضرت خدیجه کبری (س) است.
حَسْنا hasnā (عربی) 1- (= حَسناء)، زیبا، زن زیبا؛ 2- (در اعلام) نام شاعره برمکی.
حُسنا Hosna (عربی) (در قدیم) نیک، پسندیده.
حُسنیه (عربی) نیکوتر، کار نیک، عاقبت نیکو.
خضرا (عربی) (مؤنث اخضر) 1- به معنی سبز، کبود، نیلگون، و آبی و سبز؛ 2- سبزه‌زار، چمن زار.
خُلود (عربی) همیشه باقی ماندن، جاودانگی.
حُلما Holma (عربی) (جمع حَلیم) بردباران، صبوران.
حَلیا /halyā/ (عربی) زیور و آرایش.
حلاوت (عربی) (به مجاز) خوشایند و دلچسب بودن، لذت بخش بودن، دلپذیری، شیرینی
حوریا (عربی ـ فارسی ـ فارسی) [حور = زن زیبای بهشتی، زنان زیبای بهشتی+ ی (پسوند نسبت) + ا (پسوند نسبت)]، 1- منسوب به حور؛ 2- (به مجاز) زن یا دختر حورچهر، زن زیبارو و پری‌گونه.
حوریه (عربی) زن سفید پوست و زیباروی.
صاینا (عربی ـ فارسی) (صاین = پرهیزکار+ ا (پسوند نسبت)) 1- منسوب به صاین؛ 2- (به مجاز) پرهیزکار، حفظ کننده خویش از گناه.
صایما (عربی) زن روزه دار.
صباح (عربی) 1- (در قدیم) بامداد، صبح در مقابلِ مَسا؛ 2- (به مجاز) روز.
صالحه (عربی) (مؤنث صالح) (زنِ صالح). ( صالح 1- ، 2-
صبرینا (عربی- فارسی) [صبر+ ین (پسوند نسبت)+ الف اسم ساز]، 1- منسوب به صبر؛ 2- (به مجاز) صبور و شکیبا.
صهبا (عربی) (= صَهباء) (مؤنث اصهب)، 1- سرخ و سفید؛ 2- (در قدیم) شراب انگوری، می.
صونا (عربی ـ فارسی) (صون + ا (پسوند نسبت))، 1- منسوب به صون؛ 2- خویشتن داری از گناه، صیانت.
صنم (عربی) 1- (به مجاز) (شاعرانه) بت، شخص زیبا رو، معشوق زیبارو؛ 2- (در عرفان) صنم در نزد بعضی از عرفا عبارت است از حقایق روحی در ظهور تجلی صورت صفاتی است.
صوفیا (عربی ـ فارسی) (صوفی + ا (پسوند نسبت))، منسوب به صوفی، ( صوفی.
عدنا (عربی ـ فارسی) 1- منسوب به عَدن به معنی جاودان، جاودانی؛ 2- لذت، حظ؛ 3- بهشتِ زمینی.
عشا (عربی) 1- آغاز تاریکی بعد از غروب آفتاب؛ 2- (در قدیم) زمانِ میان غروب آفتاب و طلوع فجر، شبانگاه، شامگاه.
عطرا (عربی) عطرآگین و خوش بو.
عطرین (عربی ـ فارسی) (عطر + ین (پسوند نسبت))، منسوب به عطر؛ معطر، خوشبو.
عَفرا (عربی) 1- زن سفید؛ 2- سفید؛ 3- زمین سفید که هموار نشده؛ 4- نوعی آهو؛ 5- (اعلام) نام یک شاعره ی عرب.
عُلیا (عربی) 1- ویژگی جایی که نسبت به جای دیگر بر بلندی قرار گرفته است، بالا در مقابل سفلی؛ 2- (در قدیم) رفیع، والا.
علیما (عربی ـ فارسی) (علیم + ا (پسوند نسبت))، ( علیم.
فادیا (عربی) نجات بخش، منجی.
واله (عربی) 1- عاشق بی قرار، شیفته و مفتون؛ 2- حیران، سرگشته، مبهوت؛ 3- (در حالت قیدی) در حال شیفتگی. (اَعلام) واله/vāle/، [فرانسوی] ایالتی در جنوب سویس، نزدیک مرز فرانسه و ایتالیا.
یاسینا (عربی ـ فارسی) (یاسین + ا (پسوند نسبت)) منسوب به یاسین، یاسین.
یُسرا (عربی) 1- آسان، فراخی، به آسانی، به سهولت؛ 2- (در قدیم) چپ، طرف چپ در مقابلِ یمنی.
یُمنا yomnā/ (عربی، یُمنی) 1- (در قدیم) راست، سمت راست، در مقابلِ یُسری؛ 2- مبارک، بسیار با برکت.
دُرا (عربی ـ فارسی) (دُر = مروارید، لؤلؤ + ا (پسوند نسبت))، 1- منسوب به دُر؛ 2- (به مجاز) قیمتی و گران قیمت.
دُرین (عربی ـ فارسی) (دُر + ین (پسوند نسبت)) 1- از دُر، ساخته شده از دُر؛ 2- (به مجاز) گران بها و قیمتی.
دینا 1- داور، داوری‌؛ 2- ‌(در اوستایی) دین؛ 3- (در عبری) (= دینه) انتقام یافته؛ 4- (اَعلام) نام خواهر یوسف(ع).
شکرانه (عربی ـ فارسی) 1- سخنی که به عنوان سپاسگزاری گفته می‌شود، یا عملی که برای سپاس انجام می‌شود، یا آنچه به عنوان هدیه برای قدردانی داده می‌شود؛ 2- (در قدیم) (در حالت قیدی) به عنوان سپاسگزاری برای تشکر؛ 3- شکرگزاری و حق شناسی.
شکورا (عربی ـ فارسی) (شکور + ا (پسوند یا اسم ساز))، منسوب به شکور، ( شکور.
شَلاله (عربی) 1- آبشار؛ 2- (در منابع عربی) شلال؛ 3- (در ترکی) آبشار، فوّاره.
شکیلا (عربی ـ فارسی) (شکیل = خوشگل، زیبا + ا (پسوند نسبت))، منسوب به شکیل، خوشگل و زیبا.
شمیم (عربی) (در قدیم) بوی خوش.
شمین (عربی ـ فارسی) (شم = بو، رایحه + ین (پسوند نسبت))، خوشبو.
شمینا (عربی ـ فارسی) عطر آگین و خوشبو (ی).
شیما 1- (عربی) زن خال دار؛ 2- (اَعلام) دختر حلیمه‌ی سعدیه خواهر رضاعی پیامبر اسلام(ص).
شیمه (عربی) (در قدیم) عادت و طبیعت، خوی، خصلت، طینت، سرشت.
شهیدا (عربی ـ فارسی) (شهید + الف اسم ساز)، 1- شاهد، حاضر، کسی که در راه خدا کشته شود؛ 2- (در عرفان) آن‌که در پرتو تجلیات معشوق محو شود.
ثمیلا (عربی) سرمه کشیده، ثمیله.
ثمین (عربی) گران‌بها، قیمتی، گران.
ثمینا (عربی ـ فارسی) (ثمین + الف نسبت) منسوب به ثمین، ثمین.
ثنا (عربی) 1- ستایش، مدح؛ 2- دعا؛ 3- درود و تحیت؛ 4-حمد، شکر، سپاس.
ثمر ( ثمره) (عربی) 1- میوه؛ 2- (به مجاز) نتیجه و حاصل.
ضُحا (عربی، ضحی) 1- (در قدیم) زمانی پس از برآمدن آفتاب، چاشتگاه؛ 2- آفتاب، خورشید؛ 3- (در اعلام) سوره‌ی نود و سوم قرآن کریم دارای یازده آیه.



فاطمه اطهر فاطمه بهار فاطمه ثَمین فاطمه ثنا فاطمه دُرسا فاطمه دیبا فاطمه رقیه فاطمه ریحان فاطمه ریحانه فاطمه ستایش فاطمه سُرور فاطمه سَنا
فاطمه صبا فاطمه طهورا فاطمه عَذرا فاطمه غزاله فاطمه کوثر فاطمه مانا فاطمه مُحَدِّثه فاطمه مُطهّره فاطمه هُدی فاطمه هستی فاطمه یاس فاطمه یاسمین





شکرت ای خدای مهربانم Lilypie Pregnancy tickers
نام : اعظم
نام سوره: توبه
آیه: 20
معنی : بزرگ ـ والا ـ بزرگتر
نام : رویا
نام سوره: یوسف
آیه: 36
معنی : خواب ـ رویا
********
امروز هم خوبم ... خیلی خوب ... ممنونتم خدا
ارسال پاسخ و نظر شما