دلبستگی کودکان زیر دو سال را جدی بگیرید!

نوشته:
1395/05/26 بازدید9281
دلبستگی کودکان زیر دو سال را جدی بگیرید!

نی‌نی سایت: امروزه بسیاری از کودکان به دلیل مشغله کاری مادر به مراکز نگهداری از کودک مانند مهدکودک‌ها و یا به دست پدربزرگ و مادربزرگ‌ها یا اعضای خانواده و فامیل سپرده می‌شوند. نگهداری از کوک شرایط خاصی دارد و مواردی است که باید به آنها دقت کرد تا هم کودک و هم والدین و هم شخصی که از کودکان نگهداری می‌کند، آسیب نبینند. 
پیش از این در مورد چند نکته مهم که رعایت آنها هنگام سپردن کودک به دست هر شخصی برای نگهداری مهم است، پرداختیم و در این مطلب قصد داریم به یکی دیگر از این مسائل بپردازیم. موضوع شایعی که در مورد نگهداری از کودکان وجود دارد، این است که اغلب مادران شاغل ترجیح می‌دهند که کودک‌شان را به دست پدربزرگ و مادربزرگ یا افرادی از فامیل بسپارند چون مراکزی مانند مهدکودک ساعت کاری محدود دارد.


برای مادر شاغلی که روزی 8 ساعت کار می‌کند و بعد هم خسته از کار باید به امور خانه رسیدگی کند، ترجیح این است که کودک زمان بیشتری را نزد دیگران بمانند تا آنها بتوانند در آرامش و راحتی به کارهای دیگرشان نیز رسیدگی کنند.
اما آیا این دوری طولانی‌مدت از مادر به ضرر کودک نیست؟ این سوالی است که محمد رضابیگی، روانشناس بالینی به آن پاسخ می‌گوید: وقتی کودک به صورت طولانی‌مدت از مادر دور باشد و به دست شخص دیگری برای نگهداری سپرده شود، این تصور برایش به وجود می‌آید که نقش مادری به عهده شخص دیگر گذاشته شده است. در حقیقت او فکر می‌کند که آن شخص دوم حالا مادر اوست. در این شرایط مهم‌ترین موضوعی که بروز می‌کند، بحث دلبستگی است. 
این روانشناس بالینی در مورد توضیح این واژه می‎گوید: دلبستگی یعنی اینکه کودک نسبت به یک فرد (مادر) وابسته است و از او احساس امنیت کسب می‌کند. کسی که همیشه می‌تواند در پناهش در امان باشد و اگر او را در کنار خود نبیند احساس خطر می‌کند. این احساس از زمانی که کودک یک جنین است و در رحم مادر نگهداری و محافظت می‌شود در او شکل می‌گیرد. به همین دلیل دلبستگی یک احساس بسیار قوی و مهم است که اگر نادیده گرفته شود آثار سوئی که از خود به جا می‌گذارد تا سالیان سال جبران‌شدنی نیست و حتی در مواردی وقتی فرد به میانسالی هم می‌رسد می‌توان نشانه‌های آسیبی که از این موضوع خورده را در او مشاهده کرد.
محمد رضابیگی در نهایت تاکید می‌کند: نیاز به مادر و احساس دلبستگی در دو سال اول زندگی کودک نیازی جدی است و توصیه ما این است که مادران حتما این مدت را با کودک خود به صورت تمام‌وقت بگذرانند. بعد از دو سالگی کودکان به میزانی از درک می‌رسند و دلبستگی به مادر را پیدا کرده‌اند و به دنبال جایگزینی برای مادر خود نیستند. اما قبل از این سن هر کس دیگری که به جای مادر مراقبت از آنها را به عهده می‌گیرد، برای کودک احساس ناامنی را به همراه می‌آورد و دید خوبی به آن شخص ندارد. حتی حس لامسه کودک نیز قبل از دو سالگی تکامل پیدا نکرده است. بنابراین اگر قبل از دو سالگی کودک را مخصوصا به صورت طولانی‌مدت به شخص دیگری بسپارید، دلبسته آن شخص می‌شود در حالی که این دلبستگی همیشه ناقص می‌ماند و نمی‌تواند مانند دلبستگی به مادر برای کودک احساس امنیت و آرامش را به همراه بیاورد. 

 

ارسال نظر شما

ما مادران شاغل خودمونم دوست داریم پیش بچمون باشیم ولی نمیتونیم حالا شما هم با این تحقیقاتتون دل ما رو بسوزونید . مشکلاتی که مادر شاغل با بچه داره خیلی بیشتر از مادران خانه دار هست این نیازی به تحقیق نداره بهتر نیست تحقیقاتی در مورد بهتر شدن شرایط اقتصادی جامعه بنویسید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
ای بابا درده مادرای شاغل که یکی دوتا نیست. از همه طرفم میخوریم. وقتی میگیم به خاطره شرایط اقتصادی مجبور به کاریم میگن خوب شما که شرایط اقتصادی نداشتین بیخود کردین بچه آوردین؟ آیا من نباید به خودم اجازه میدادم که طعم شیرین مادر شدن رو بچشم؟ واقعا من خودخواه بودم که بچه دار شدم؟ من این خود خوری ها رو دارم فقط گاهی یادم میره و با تذکر شما دوستان دوباره یادم میفته و میریزم به هم تا زمانی که به قوله دوستمون روانشناسا راهکار بدن.مرتب صورت مسئله رو نگین ، راهکار بدین لطفا
من مادر میدونم دوربودن از بچم چقدر براش درد اور و مخربه چون وقتی سرکارم همه فکرم پیش بچم میمونه ،ولی با این اوضاع اقتصادی داغون چیکار میتونم بکنم از یه طرف فکر ایندشم از یه طرف فکر الانش کم خودمون تو فشاریم این دیگه نیاز به گوشزد کردن روانشناسها نداره فقط عذاب وجدان رو بیشتر میکنه اگه کسی راهکاری بلده با توجه به اینکه یه سری خانومها مجبورن کار کنن راهکار بده الان اداره ای که من کار میکنم مهد نداره کلی دوندگی کردیم گفتن مشکل شماست یعنی ما مادرهایی که بچه کوچیک داریم،خب حالا بفرمایید باید چه کار کرد این چه سیستمیه که تو ایران فقط دردها یی که اینقدر واضح هست و همه دارن لمسش میکنن فقط درموردش صحبت میشه دریغ از یه راهکار عملی،الان دیگه اکثر خانومها تحصیلکرده هستن و حداقل یه کتاب تربیتی در مورد بچشون خوندن والا این مطالب رو میدونن بازم میگم راهکار بدید من مادر شاغل چه کنم که اسیب کمتری بچم ببینه
الان با این مطلب میخواین دل مادرهای شاغل رو خون کنین؟ خودشون بهتر میدونن این هارو ولی ناچارا کار کنن تو این شرایط اقتصادی کاش دولت و مجلس این ها رو میخوند مرخصی زایمان بیشتری می داد به مادران شاغل